دلنوشته های سربازی برای ولایت

تحلیل مسایل روز از نگاه نویسنده

حضور آقا در حرم امام (ره)؛ زیارت یا نصیحت زیرکانه ی نواده روح الله

 

حضور آقا در حرم مطهر امام خمینی ره

 

سرچشمه ی حضور رهبر فرزانه انقلاب بر مزار امام راحل و تربت پاک شهیدان را می بایست در عشق زاید الوصف ایشان به خمینی کبیر (ره) و سربازان آن پیر سفر کرده جستجو نمود. زیارتی که علاوه بر پاسداشت و تکریمِ امام و شهیدان؛ التیام بخشِ دردهای رهبر حکیم انقلاب، از جفای نامردان روزگار است. تصور ابتدایی ام از حضور امروز آقا در حرم امام خوبی ها نیز همین بود؛ لکن نگاهم هنگام ورق زدنِ عکس های زیارت ایشان -در سایت معظم له-؛ ناخودآگاه بر قاب تصویرِ سکوت معنی دار سید حسن، برابر سخن گفتنِ حضرت آقا؛ خیره ماند!

و سپس، تکرار سخنان نسنجیده ی دیروز سید و زیر سوال بردن شورای نگهبان در جمع دانشجویان دانشگاه های تهران، از برابر دیدگانم رژه رفت. با خود گفتم چه رهبر عظیم الشانی؛ چقدر برای مخاطب خویش قدر و منزلت قایل است؛ -حتی آنانکه التزام به ولایتِ امرش ندارند- آنقدر که دعوتِ سید حسن به حسینیه ی امام خمینی ره -بیت رهبری- را برای پرهیز از وسوسه ی خناسان به صلاح ندانستند؛ لذا به بهانه ی حضور در حرم مطهر امام ره؛ نصیحت و ارشادِ نوه ی ایشان را دستور کار خویش قرار دادند.

خدا کند سید حسن قدرشناس چنین رهبری باشد؛ و از ادامه ی بازی در زمین بوالهوسان، بپرهیزد. نا سلامتی حیف است نوه ی امام (ره)، به یادگارهای امام (ره) پشت پا زند.

 

* تذکر: موضوعات طرح شده، تنها تحلیل نگارنده از عکس و مرتبط کردن آن با سخنان دیروز سید حسن مصطفوی است.


برچسب‌ها: رهبر, انتخابات, حرم امام, سید حسن, خمینی
+ نوشته شده در  شنبه دهم بهمن ۱۳۹۴ساعت 16:26  توسط احمد.ش  | 

فیلمبرداریِ غرور آفرین و تذکری تکنیکال

 

پرواز غرور آفرین پهپاد مسلح ایرانیِ نداجا بر فراز ناو هواپیمابر امریکا طی رزمایش ولایت 94 ارتش، در کنار خبرِ دست اولِ فیلمبرداری زیردریایی کلاس غدیر ایرانی از ناو مذکور؛ بدون جلب توجه و احساس نگرانی در حریف؛ افتخار دیگری برای ایران و ایرانی رقم زد. افتخاری که همچون پُتک بر سر شیطان بزرگ فرود آمد؛ و یکبار دیگر هیمنه نداشته ی امریکا را توسط نیروهای مسلح ایرانی تحقیر کرده و به چالش کشید. امر میمونی که نشان از دست برتر مردان غیور ایرانی بر دشمن تا دندان مسلح خویش در آبهای آزاد دارد.

لکن به زعم نگارنده؛ افشای زود هنگام حرکت رزمندگان می تواند تبعات منفی برای صنعت دفاعی کشورمان تحمیل کند. نوشتار ذیل نقدی تکنیکال بر عجله ی بی مورد برای رسانه ای کردن خبر یاد شده است.

ذخیره داده های الکترونیکی اطراف که شاملِ ثبت و ضبطِ مکالمه بیسیم، تصاویر، امواج رادار، دیتا و ... می شود؛ یکی از شگردهای مرسوم در امور نظامی است. ذخیره ای که هرچند با چالش حجم اطلاعات مواجه؛ و دستگاه عمل کننده را با محدودیتِ ذخیره سازی مواجه می کند؛ اما اصل ماجرا را تحت الشعاع خود قرار نداده و تنها در طولِ مدت ذخیره سازی حدودی را به کاربر تحمیل می نماید.

افشای زود هنگام و اشاره تلویحی به محدوده ی زمانی پرواز پهپاد و یا نزدیک شدن زیردریایی ایرانی به ناو امریکا را می توان دو اشتباه استراتژیک در رسانه ای کردن موضوع فیلمبرداری دانست. امری که بر محدودیت ذخیره سازی فائق آمده و دشمن را در مراجعه به آرشیوِ دیتا بیس موجودِ خود یاری می کند. به عبارتی مشخص کردن محدوده زمانی فیلمبرداری می تواند دشمن را در بررسی مجدد اطلاعات گذشته و شناخت نقطه ضعف خود یاری کند. بررسی مجددی که محور فعالیت آن؛ دیدنِ طول موج و نکاتی است که توسط دشمن تا بحال نادیده گرفته می شد.

هرچند بیانیه ی پنتاگون که می گوید: "چون حضور پهپاد ایرانی برای ما خطری نداشت و ناو درگیر فرود یا برخواستن هواپیمایی نبوده است، لذا عکس العملی نشان ندادیم." برای توجیه و سرپوش گذاردن بر ناکارآمدی دستگاه عریض و طویل نظامی امریکا است؛ لکن، حتی بر فرض طرح فریب، نمی توان گفته ی «کوین استفنز» سخنگوی ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا را نادیده گرفت. وی می گوید: "پهپاد ابتدا در نزدیکی ناو فرانسوی شارل دوگل پرواز کرده و سپس بالا سر ناو امریکایی ترومن رسیده." متاسفانه چنین عبارتی  می تواند نشان دهنده یِ پایش اطلاعات ذخیره شده توسط امریکا، -پس از اعلام نیروی دریایی ارتش ج.ا.ا- و شناخت نقطه ضعف خود باشد.

لذا جا دارد در عین تقدیر از حرکت ارزشمند رزمندگان مسلح کشور؛ به اهدا و افشایِ دو دستیِ نقاط ضعفِ سیستم نظارتی و پایشِ حریف، خرده گرفت و توقع بجایی از غرور آفرینان ایران اسلامی برای رفع و عدم تکرار چنین اشتباهی در آینده داشت.


برچسب‌ها: پهپاد, زیردریایی, غدیر, ناو, امریکا
+ نوشته شده در  شنبه دهم بهمن ۱۳۹۴ساعت 9:45  توسط احمد.ش  | 

طرح شکایت از فاقدان شرایط نامزدیِ انتخابات؛ و چند سوال

 

مرتضی بختیاری معاون دادستان کل کشور طی مصاحبه با خبرگزاری صدا و سیما، ضمن تشریح مواردِ منع داوطلبان از ثبت نام در انتخابات؛ خواستار برخورد قانونی با متخلفانی شد که با وجود رد صلاحیت در دوره های قبل، و یا اطمینان از رد صلاحیت خویش، به قصدِ ایجاد موج و تشویش اذهان عمومی در انتخابات اخیر نیز ثبت نام کرده اند. وی افزود؛ اگر وزارت اطلاعات پیگیر موضوع باشد امکان تعقیب افراد و ورود به مراحل قضایی وجود دارد.

به خودی خود وقوع چنین امری باید به فال نیک گرفته شود؛ اما مشکل اصلی در عدم ورود دستگاه قضا بدون شکایتِ وزارت اطلاعات است. لکن چرا به زعم نگارنده چنین امر ساده ای ثقیل می نماید؟

فارغ از "قصد ایجاد موج و تشویش اذهان عمومی" که مرتضی بختیاری کلید واژه ی سخن خویش ساخته است؛ همانطور که در مقاله ی پیشین آمد؛ معضل کنونی و سئوال برانگیزِ وزارت اطلاعات؛ دست و پنجه نرم کردن با راس هرمی است که در انتخابات مجلس 1390 و میان دوره ای 1392 بعلت «عدم التزام عملی به اسلام و نظام» رد صلاحیت شده است!

علوی امسال نیز با وجود رد صلاحیت در دوره های یادشده، مجددا به عنوان کاندیدای مجلس خبرگان رهبری ثبت نام کرد. با این وجود جای سوال دارد؛ چرا سید محمود علوی به عنوان وزیرِ یکی از مراجع چهارگانه ی تعیین صلاحیت، مجددا در انتخابات کاندید شده؟

آیا وزیر اطلاعات به عنوان اصلی ترین مرجع تعیین صلاحیت، نباید بیش از همه پایبند به قانون باشد؟

آیا با وجود دو مرحله رد صلاحیتِ علوی؛ وزارت اطلاعات توانایی شکایت از افرادی که سابقاً رد صلاحیت شده، ولی به "قصد ایجاد موج و تشویش اذهان عمومی"  نامزد این دوره از انتخابات هستند؛ را دارد؟

آیا نامزد هایی که وزارت اطلاعات احتمالا از آنها شکایت خواهد کرد؛ خرده نمی گیرند که ما نیز همانند وزیر اطلاعاتِ دولت یازدهم عمل کرده و نیتی به غیر از نیت سید محمود علوی نداشته ایم!

و آیا نامزد های مذکور با وجود شرایط فوق سوال نمی کنند؛ چرا وزیر اطلاعاتِ خود را به محکمه نمی کشید؟


برچسب‌ها: وزیر اطلاعات, علوی, رد صلاحیت, انتخابات, دادستان
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم بهمن ۱۳۹۴ساعت 8:19  توسط احمد.ش  | 

در این فیلم؛ آیا شما هم صدایِ «وای خدا» ی رهبر انقلاب را می شنوید؟

 

فارغ از مخالفت های شدیدِ رهبر فرزانه انقلاب، قبل از انتصاب ایشان در جایگاه رهبری؛ -که برای دنیا پرستان درس عبرتی است- واکنش ولی امر مسلمین پس از رایِ مثبتِ خبرگان نیز جالب توجه است.

حضرت آقا به محض پایان رای گیری و قطعی شدن رهبری ایشان؛ لحظاتی چشم ها را بسته؛ و ابرو ها را درهم می کشند؛ گویی همان لحظه کوهی از بار سنگینِ مسئولیت را بر دوش خویش احساس می کنند.

* هرچند رهبری در آن لحظه ساکت هستند؛ لکن به وضوح  می توان صدای "وای خداااااااا" ی آقا را از ورای تصویر چهاردهم خرداد سال 1368 شنید.

فیلم مذکور را در اینجا ببینید.


برچسب‌ها: رهبر, انتخاب, خبرگان, واکنش, سنگین
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم بهمن ۱۳۹۴ساعت 5:15  توسط احمد.ش  | 

پاسخ های واضحِ دکتر صالحی برای نشستن کنار خاتمی فتنه گر!

 

تیر ماه 88 هنگام انتصاب شما، پاسخ بی جوابی طرح شد؛ "چگونه احمدی نژادِ متعصب در امور هسته ای، نماینده ی وقتِ دولت اصلاحات در آژانس بین المللی انرژی اتمی، و امضا کننده ی پروتکل الحاقی را به عنوان رئیس سازمان انرژی اتمی انتخاب کرده است؟"

نمونه ی چنین سوالی هنگام تغییر کاربری فردو از عملیاتی به تحقیقاتی هم طرح شد. آخر نه هزینه های میلیاردیِ تغییر کاربری با عقل سلیم همسان بود؛ و نه اساسا جای تحقیق 100 متر زیر زمین! از آن گذشته؛ تغییر کاربری فردو و خروج آن از فاز عملیاتی، آرزوی دیرینِ امریکا بود!

دستورِ توقف ساخت سانتریفیوژ؛ در بهبهه ی حملات سایبری و خرابکاری دشمن در صنعت غنی سازی؛ درست زمانِ نیاز به جایگزینی سانتریفیوژ های تخریب شده هم، غیر قابل پذیرش بود. حتی دستورِ ما قبل آن؛ یعنی کم کردن تولید و ایجاد بهانه ی عدم صرفه یِ اقتصادیِ تولید سانتریفیوژ IR-1.

طبیعی است، وقتی تولید کارخانه کم شود، هزینه ساخت افزایش می یابد. لکن بهانه ی شما با وجود عدم قطعیتِ مراحل ساخت سانتریفیوژ IR-2، برای تعطیلی خط تولید IR-1، به شدت سوال برانگیز بود.

با این همه هنوز به مدارج علمی و ایمان شما اعتقاد داشتم. لکن پنهان نمی کنم؛ خروجِ از سازمان انرژی اتمی و تفویض پستِ وزارت خارجه، تا حدی زیادی خاطرم را آسوده کرد؛ مسیر های اشتباه متوقف شد و ریلی که امریکا و اسرائیل از اجرای آن ذوق زده بودند؛ تغییر کرد. بگذریم که با حکومت پرزیدنت یازدهم و بازگشت مجدد شما به سازمان، دوباره همان رویه ی منحوس کلید خورد.

عملکرد دوره جدید؛ و قلع و قمع صنعت بومی هسته ای؛ در کنار قسم جلاله ی در مجلس؛ و البته شوی تبلیغیِ "تهدید به دفن تان در سیمان" خانه ی زیبایی که از خاطرتان ساخته بود را به شدت لرزاند. لکن آخرین عمل شما؛ خانه را از بن ویران کرد!

وقتی تصور نشستنِ تان کنارِ سیدِ فتنه گر را دیدم؛ تمام سوالهای بی پاسخم، حل شد! فهمیدم چرا فردو را تغییر کاربری دادید؛ یافتم چرا دستور توقفِ ساخت سانتریفیوژ را صادر نمودید؛ مطمئن شدم چرا قلب راکتور اراک را که نه؛ قلب جوان نخبه ی ایرانی را از سینه بیرون کشیده و با تحقیر ملت، سیمان درون کلندریا تزریق کردید؛ دانستم چرا بجای جمع آوری 14000 سانتریفیوژ؛ آنها را نابود نمودید!؛ دریافتم چرا به طعنه از منتقدان محل مصرف اورانیوم 20 درصد را خواستید؛ برای قسم های جلاله و دروغِ برجامِ بدون ضرر و ادامه تحقیق و توسعه، و .... جواب مکفی یافتم!

وقتی شما را کنار فتنه گر اعظم دیدم، هم او که حاضر نیست به خاطر انتصاب دروغِ کبیره یِ تقلب به نظام اسلامی عذر خواهی کند؛ تا آخر خط را خواندم.

آقای صالحی؛ آیا همراهی و نشست و برخواست با خاتمیِ فتنه گر؛ فتنه ای که طبق دستور رهبر فرزانه انقلاب، می بایست خط قرمز دولت باشد؛ جایی برای تشکیک در پاسخ هایم باقی گذاشته؟

خدا نکند اما؛

انجامِ چنین حرکتی، آیا مفهومی غیرِ این دارد که از ابتدا، دل در گرو فتنه داشتید؟

 

لینک های مرتبط:

http://www.rajanews.com/node/217610?format

http://www.irannuc.ir/content/2171

یادآور می شود دکتر علی اکبر صالحی و رئیس دولت اصلاحات روز پنجشنبه 01/11/94 هنگام تماشای نمایشِ  ”خاطرات و کابوس های یک جامه دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان فراهانی -امیر کبیر-” در کنار یکدیگر نشسته و پس از پایان نمایش نیز در بین بازیگران نمایش حاضر، و دسته جمعی عکس یادگاری گرفتند.


برچسب‌ها: صالحی, نشستن, خاتمی, تئاتر, امیرکبیر
+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۴ساعت 10:30  توسط احمد.ش  | 

قانون شکنیِ حسن روحانی به اسم قانون مداری!

 

اصلی ترین شاخصه مذاکرات هسته ای که در قالب برجام به منصه ظهور رسید؛ قبح زدایی از قوانین کشور، الخصوص قانون اساسی به عنوان میثاق ملی؛ و عقب نشینی مقابل دشمن بود. عبور از خطوط قرمز نظام؛ دور زدن و تفسیر به رای دستورات صریح رهبر فرزانه انقلاب، بخش های لاینفکی از  برجام محسوب می گردد؛ امری که بارها و در موارد متعدد از رئیس دولت و هیئت مذاکره کننده مشاهده شد.

هرچند رئیس شورای عالی امنیت ملی قصدِ فراوانی برای جا زدن برجام به عنوان پیروزی تمام عیار دارد؛ لکن عدم توازنِ داده و ستانده در بخش هسته ای؛ و ضرر ها و تهدیدهای ناشی از آن که متوجه صنایع هسته ای، نظامی، امنیتی، فضایی و حتی صنایع پایین دستی کشور است، امر پوشیده ای نیست؛ موضوعی که رهبر انقلاب در پاسخ به نامه دکتر روحانی؛ با لفظِ "در برابر آنچه در این معامله بدست آمده، هزینه های سنگینی پرداخت شده است" از آن یاد نمودند.

با این همه دکتر روحانی قصد دارد، تجربه ای که افق های شکست آن با اعمال مجدد تحریم ها از سوی امریکا به بهانه واهیِ تروریسم، موشکی و یا حقوق بشر، از هم اکنون هویدا است را؛ بر اساس همان منطقِ عدم پایبندی به قانون؛ به امور داخلی نیز تسری دهد. وی در نشست خبری روز 27 دی؛ در واکنش به پرسشِ، "عکس العمل شما در برابر رد صلاحیت های گسترده چیست"، گفت: "در داخل هم باید مدل برجام را اجرا کنیم."

اظهارات رئیس دولت به همینجا ختم نشد؛ وی تنها یک روز پس از بیانات رهبر حکیم انقلاب در جمع دست اندر کاران برگزاری انتخابات؛ به مخالفت علنی با سخنان ایشان پرداخت. رهبری در سخنان 30 دی فرمودند: "در هیچ جای دنیا در مراکز تصمیم گیری ، آن کسی که اصل نظام را قبول ندارد راه نمی دهند" با این حال رئیس جمهور در سخنانی تعجب بر انگیز اظهار داشت:

"قانون اساسی برای یهودیان، زرتشتیان و آشوریان و ارمنی ‌های کشورمان که جمعیت قابل توجهی هم ندارند، حق برخورداری از نماینده قایل شده که این هم خیلی خوب است، اما اکنون آیا ما باید یک جناحی در کشور را که جمعیت خود و هوادارانش به چیزی حدود 10 میلیون نفر می ‌رسد ، نادیده بگیریم؟ آیا باید قانون اساسی را اینگونه تفسیر و اجرا کنیم؟"

فارغ از آمار ارایه شده روحانی که بی شباهت به ماجرای عبور از رکود نیست؛ اما تاسف برانگیز ترین بخش سخنان پرزیدنت یازدهم؛ تاکید بر اطاعت از رهبری در عین تخطی از دستورات ایشان است: "ما هم به تبعیت از مقام معظم رهبری تأکید داریم که در بررسی صلاحیت ها باید مر قانون ملاک عمل باشد و نه مر سلیقه."

شیخ حسن حتی با زیر پا گذاردن اصل 98 میثاق ملی، که تفسیر قانون اساسی را حقِ شورای نگهبان می داند؛ در حقیقت جا پای سلف خویش؛ اخراجی وزارت اطلاعات؛ استاد جنگ روانی؛ متهم به ترور شهیدان رجایی و باهنر؛ تئورسین جبهه ی اصلاحات که با دست سعید عسگر همان اصلاح طلبِ در پوست میش، تا دم مرگ پیش رفت و یا همان جانباز کذایی اصلاحات؛ گذاشته و ضمن زیر سوال بردن نظارت استصوابی شورای نگهبان؛ چنین نظارتی را اعمال سلیقه می خواند.

با این وجود جا دارد از رئیس دولتِ تدبیر، و بدل بلا منازع تکیه گاه فتنه و مبدع تشکیک در انتخابات سوال کرد:

چرا با ژست قانون مداری؛ سعی در گریز از قانون دارید؟

چرا با تاکیدِ اطاعت از رهبری؛ سعی در تضعیف قولِ سدیدِ رهبری دارید؟

تا چه هنگام؛ قصد عوام فریبی و استفاده غیر اصولی از قدرتی که قانون، رهبری و ملت به جنابعالی تفویض کرده را دارید؟

تا چه وقت؛ قصد حمایت و تطهیر عده ای قانون شکن، که اصل نظام را در فتنه 88 نشانه رفتند؛ دارید؟

و خلاصه آنکه؛ شیخ حسن فریدون:

آیا حمایت از فتنه گران؛ عین فتنه گری نیست؟


برچسب‌ها: روحانی, انتخابات, رد صلاحیت, مجلس, نظارت
+ نوشته شده در  جمعه دوم بهمن ۱۳۹۴ساعت 10:4  توسط احمد.ش  | 

واکاوی مرقومه ی جدید دکتر روحانی به رهبر انقلاب -بخش اول- القای تفاوت دیدگاه رهبری با مردم

 

رئیس دولت یازدهم به رسم هر دوره از مراحل توافق، دوشنبه 28 دی ماه، نامه ای خطاب به رهبر فرزانه انقلاب مرقوم کرد. در این نامه همانند نامه ی سوم آذر 92 و یا 23 تیر 94، نکاتی به عنوان دستاورد بیان شده. متن ذیل، بخش اولِ نقد بر نامه دکتر روحانی است.

1-با آنکه نامه یاد شده، تحت لوای «نامه رئیس جمهور به رهبر انقلاب» منعکس شد؛ لکن پرزیدنت یازدهم نامه را خطاب به «رهبری» و «ملت» نگاشته است: "اینک افتخار دارم به استحضار حضرتعالی و ملت سربلند و مقاوم ایران برسانم ..."

اهمیت مسئله از آنجا ناشی می شود که: الف- اساسا خطاب قرار دادن ملت در نامه ی مستقیم به رهبری انقلاب، وجاهت نداشته و به عبارتی سوال برانگیز است؛ چرا که نامه نگاری با چنین مشخصه ای را بیانیه می خوانند. ب- رئیس شورای عالی امنیت ملی؛ 25 ساعتِ قبل؛ نامه ای با همین مضمون خطاب به ملت رشید و قهرمان ایران نگاشته؛ و طبیعتاً مخاطب قرار دادن مجدد مردم در نامه ای که حاوی مضامین مشترک می باشد، امری بی معنا و عبث تلقی می گردد؛ مگر هدف خاصی پشت پرده ی خطاب قرار دادن مردم قرار گرفته باشد.

2-در نامه ای که خطاب به رهبر فرزانه انقلاب نگاشته شده؛ دکتر روحانی 15 مرتبه از کلمه ملت و یا مردم استفاده می کند؛ حال آنکه تنها 8 مرتبه بطور مستقیم و غیر مستقیم کلمه رهبر را بکار می گیرد.

با این وجود می توان گفت:

الف- در صورتی که ردیف های 1 و 2 را، همراه با نامه 25 ساعتِ قبل دکتر روحانی کنار هم قرار دهیم؛ اهمیت و وزن دادنِ بیشتر به مردم خودنمایی می کند.

ب- شاکله نامه ی روز یکشنبه دکتر -خطاب به ملت-؛ ظاهرا بر خلاف قانون اساسی و قوانین بالا دستی کشور، قصد تحمیل اراده ی منتخبِ سال 92 بر همه ی اراده ها را در خود جای داده؛ اراده ای که با نادیده گرفتن سیاست های کلی نظام، حتی قصد تحمیل و موجه جلوه دادنِ عبور از خطوط قرمز و الزامات رهبری را دارد:

"یکی از آن لحظاتِ تاریخی، اکنون است که ارادۀ تاریخ‌ ساز ملت ایران تحقق یافته است [اراده ای که در راستای انتخابات 24 خرداد 92 می باشد] ... ما ایرانیان، دستان خود را به ‌سوی جهانیان به نشانۀ دوستی دراز کرده ‌ایم و با عبور از همه دشمنی‌ ها و بدگمانی ‌ها و توطئه ‌چینی‌ ها، فصل تازه‌ ای در روابط کشورمان با جهان گشوده ‌ایم."

نیم نگاهی به سخنان رهبر فرزانه انقلاب که بارها امریکا را بدعهد، عهد شکن، خنجر زننده از پشت، غیر قابل اطمینان و ... معرفی می کنند؛ و مقایسه آن با جمله ی "عبور از همه دشمنی‌ ها و بدگمانی ‌ها و توطئه ‌چینی‌ ها" بیانگر دو نکته ی واضح و مبرهن است؛ 1- امریکا قابل اعتماد است. 2- موضوعات مطروحه از طرف رهبری، نه توطئه چینی امریکا؛ بلکه تنها بدگمانی است. لذا از بد گمانی ها گذشته و اثبات کردیم رهبری دچار اشتباه در محاسبه می باشد!

نتیجه آنکه بر اساس روانشناسی نوشتار؛ به صراحت می توان قصد و نیت خاصِ پرزیدنت یازدهم از نگارش نامه را درک کرد؛ هدفی که بیشتر از ارایه نامه؛ قصدِ تلقین و به رخ کشیدنِ 1- تفاوتِ خواسته رهبری با مردم 2- جدا کردن خط رهبری از مردم 3- کاهش و بی اهمیت جلوه دادن جایگاه رهبری در برابر ملت را پی گیری می کند.

اما مهمترین سوال این است که شیخ حسن روحانی با کدامین هدف، به سیاق جدیدی نامه نگاری کرده؟

مروری بر پاسخ های چند خطی، حکیمانه و قاطع رهبر فرزانه انقلاب به نامه های برجامی رئیس جمهور؛ نشان از عدم توفیقِ دکتر دارد. به عبارتی دستاوردهای اعلامیِ دکتر روحانی در نامه های برجام، تا بحال مورد وثوق رهبر انقلاب قرار نگرفته است؛ لذا وی در نامه جدید خویش، سعی دارد با رویکردی نوین تدابیر رهبری را خنثی کند.

رئیس دولت در گام نخست ضمن دخیل کردن مردم، تمام سعی را بر اثبات همراهی مردم با مواضع خود گذاشته -همراهی مردم با سیاست سهل اندیشی در مقابل دشمن، و خسته شدن ملت از سیاست انقلابی گری (بطور اعم) و عقب نشینی در موضوع هسته ای بطور اخص- و در مرحله بعد دکتر سعی کرده رهبری را در مقابل مردم نشان دهد! لذا در صورت موفقیت می تواند مواضع و دیدگاه های رهبری را تضعیف و نهایتا ولی امر را مجبور به پذیرش و تایید دستاورد های کاذبِ برجام کند.

در واقع رئیس جمهور پیگیر دو قطبی سازی رهبری در برابر ملت می باشد. دو قطبی ای که در صورت عدم بصیرت؛ می تواند قطار انقلاب را از ریل اصلی خارج؛ و همانگونه که رئیس دولت اعتدال، در نشست خبری خود به مناسبت اجرای برجام گفت؛ قصد دارد سیاست برجامیست را از حوزه خارجی به حوزه داخلی تسری دهد. حوزه ای که سنگ بنای آن با انتقاد دکتر روحانی از عملکرد شورای نگهبان و آنچه رد صلاحیت های گسترده خواند؛ استوار گشت.


برچسب‌ها: نامه, روحانی, رهبر, مرقوم, برجام
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۴ساعت 8:27  توسط احمد.ش  | 

دکتر روحانی؛ آیا باز هم بهانه ای دارید؟

 

با پایانِ بی سابقه ترین نابود سازی هسته ایِ تاریخ؛ و اعلام رسمی روز اجرا ی برجام؛ وارد مرحله ای نوین از تاریخ حکومت پرزیدنت یازدهم شدیم. شروع تاریخی که، پذیرشِ هیچ بهانه ای از سوی دکتر روحانی، مورد قبول واقع نخواهد شد.

امروز رئیس شورای عالی امنیت ملی و زیر مجموعه ای که آن را قوی ترین، برترین و نخبه ترین دیپلمات های تاریخ ایران می خواند؛ با عبور از خطوط قرمز و زیر پا گذاردن الزامات اجرای برجام؛ نه تنها، هر آنچه خواستند بر سر صنعت هسته ای کشور آوردند؛ بلکه ضمن دور زدن چارچوبِ؛ «مذاکره، فقط در حوزه هسته ای»؛ از هر دری که مد نظرشان بود با امریکایی ها وارد گفتگو شدند. مذاکراتی که برجسته ترین آنها –طی دو مقطع- منتهی به آزادی 14 نظامی و جاسوس امریکا شد.

رئیس دولت یازدهم، قولِ رفع همه ی تحریم ها در ازایِ پذیرفتن برجام را داده بود. خوشبختانه امروز، برجام وارد فاز اجرایی شده؛ و انتظار به حق آنست، دکتر همانند مراحل قبل؛ از ارایه انشاء طی زنگ دیکته پرهیز کند.

یادآور می شود، دکتر روحانی  12 سال پیش هم می توانست با فداکاری و ایثار؛ مسئولیتِ «برنامه مدونِ امکان سنجی بمب اتم» را به عهده گرفته و ضمن به تن خریدنِ مجازات جهانی، ملت خویش را از اتهام پیگیری بمب اتم مبرا کند؛ و به عبارتی 12 سال تحریم را به گرده مردم ایران تحمیل ننماید! لکن تشخیص 12 ساله ی دبیر شورای عالی امنیت ملیِ دولت اصلاحات، سکوت بود و سکوت بود و سکوت؛ سکوتی که شکسته نشدنِ به هنگامش، 12 سال تحریمِ سختِ ایران را به ارمغان آورد؛ و شکستن آن، تهمت های 12 ساله غرب علیه ایران در خصوصِ PMD  یا «ابعاد احتمالی نظامی برنامه هسته ای ایران» را، مبدل به PM  یا همان «ابعاد نظامی برنامه هسته ای ایران» کرد.

با این وجود و به قول قدما؛ ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است! لذا شروع فصل جدیدِ اجرای برجام، -با همه ی ضرر های مترتبش بر صنایع هسته ای، نظامی، فضایی و حیثیت مردم و کشور- را به فال نیک گرفته و به انتظار میوه برجام می نشینیم. میوه ای که به اعتقاد نویسنده تلخی طولانی مدت آن سهم ایران و حلاوتش مختص دشمنان است.

امروز نه وقت حرف و عمل؛ بلکه وقت لمس کردن و دیدن نتیجه ی برجام است. وقت رفع تحریم ها و حذف کامل رکود. وقت حل مشکل آب خوردن و آب های زیر سطحی؛ وقت سرمایه گذاری خارجی و حل مشکل آلودگی هوا، و خلاصه وقت ثمره ی تمام وعده هایی است که شیخ حسن روحانی، انجام آنها را به بعد از اجرای برجام موکول نمود. طبیعی است، به جان خریدن تحقیر های برجام توسط ملت بزرگ ایران، نه برای رفع 40 روزه ی تحریم -از امروز تا روز انتخابات مجلس-؛ بلکه برای پس از انتخابات اسفند هم می باشد.


برچسب‌ها: برجام, اجرا, روز, روحانی, هسته ای
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۴ساعت 19:47  توسط احمد.ش  | 

تبادل جاسوسان امریکای و چند نکته

 

روز گذشته دادستانی تهران؛ در راستای مصوبات شورای عالی امنیت ملی، خبر تبادل چهار جاسوس دو تابعیتی امریکا در قبال بسته ای از امتیاز را منتشر کرد؛ چهار جاسوسی که محوری ترین فرد آن، جیسون رضائیان بود.

فارغ از اصل مبادله که موضوع بحث این نوشتار نیست؛ تبادل جاسوسان امریکایی تایید سخن متواتر دیپلمات های امریکایی است. کری، شرمن، آنتونی بلینکن، سخنگوی کاخ سفید و دیگر مسئولین امریکایی طی جلسات هسته ای با دیپلمات های ایرانی، بارها بر مذاکره در خصوص زندانیان امریکاییِ در ایران تاکید داشتند.

بطور مثال، شرمن در مصاحبه های مختلفی بر گفتگو در خصوص آزادی زندانیان امریکایی تاکید داشت. "تنها دو موضوع است که من در ملاقات‌ های دوجانبه متعددی که با طرف ایرانی داشتم مطرح می ‌کنم. موضوع هسته‌ ای، که در کانون همه گفتگوهای ما قرار دارد. موضوع دوم شهروندان آمریکایی ما هستند که در ایران در حبس به سر می برند."

امری که با تکذیب ضمنی وزیر خارجه دولت دکتر روحانی مواجه شد.  ظریف، گفتگویِ ویژه برای جاسوسان امریکایی را تکذیب و اظهار داشت در طول مذاکره مواقعی پیش می آید که به دلیل طولانی شدن بحث ها؛ برای رفع خستگی راجع به موضوعات مختلف نیز صحبت می شود؛ لکن بیان این مسایل به منزله مذاکره در خصوص آنها نیست.

اما آزادی جاسوسان امریکا؛ بار دیگر مشخص نمود وزیر امور خارجه ایران  قایل به حرکت در چارچوب قانون و دستورات رهبر فرزانه انقلاب نیست. امری که در موضوع گفتگوی وی با جان کری راجع به شیخ نمر و آزادی سریع 10 سرباز متجاوز امریکا به خاک کشورمان شاهد بودیم.

البته این اولین باری نیست که دکتر ظریف به کمک دوستان امریکایی خود می شتابد!؛ و ظاهرا به لطف دولت فخیمه ی دکتر روحانی، قرار نیست آخرین آنها باشد. ظریف در جریان رهایی گروگان های امریکایی در لبنان نیز، نقش محوری ایفا کرد. نقشی که امریکایی ها آن را فوق ارزشمند خواندند! گیاندومنیکو پیکو مقام امریکایی که از سوی سازمان ملل برای آزادی گروگان های امریکایی در ابتدای دهه 70 شمسی با طرف ایرانی مذاکره می کرد؛ گفت: "ظریف در گفت و گوهایی که منجر به آزادی ده ‌ها خارجی از سوی حزب الله در دهه1980 شد، مهره ‌ای «فوق ارزشمند» بود."

متاسفانه باید گفت؛ امروز درک گفتار افرادی نظیر گیاندومنیکو پیکو و یا خانم فینشتاین، رئیس کمیته اطلاعاتی سنای امریکا که مدعی است: "ظریف با ما بازی نمی‌ کند." برای ایرانیان بیش از پیش قابل فهم است.

فراموش نکنیم؛ رهبر فرزانه انقلاب در تعریف نفوذ به این مضمون فرمودند: نفوذ یعنی آنچه دشمن می خواهد را مسئولینی در داخل فکر کرده و عمل کنند.


برچسب‌ها: ظریف, آزادی, جاسوس, امریکا, جیسون رضائیان
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۴ساعت 9:42  توسط احمد.ش  | 

دکتر روحانی چه خوابی برای انتخابات دیده است؟

 

با نزدیک شدنِ روز اجرای برجام؛ تکه های جورچین هسته ای شکل و سیاق واضح تری به خود گرفته و عمق فاجعه یِ تدبیر دکتر روحانی، بیش از پیش آشکار شده است.

کارشناسان داخلی و خارجی بر این نکته اذعان دارند، پرزیدنت یازدهم با تمام توان و حداکثر سرعت، داشته های هسته ای نظام را قلع و قمع؛ و حاصل زحمات چندین ساله و شبانه روزی دانشمندان جوان ایرانی را در مقطعی که منتهی به سالگرد شهدای هسته ای بود! نابود کرد. با این وجود، چگونگی و نحوه بهره برداری دولت از تعلیق تحریم ها و چگونگی چیدن میوه برجام در مدتی کوتاه –26 دی، [روز اجرای برجام] لغایت 7 اسفند [روز انتخابات]- سوال اصلی ناظران و قطعه مجهول جورچین برجام می باشد. قطعه ی گمشده ای که اکونومیست، راز آن را برملا نمود! و مشخص کرد، دولت تدبیر چگونه قصد نتیجه گیریِ فوری از لغو تحریم ها را دارد:

"روحانی 100 میلیارد دلار ناشی از برجام را قبل از انتخابات می خواهد"!!!

بطور طبیعی درکِ اثر گذاری تعلیق تحریم ها، ظرف چند ماه غیر ممکن است؛ امری که دولتمردانِ یازدهم نیز، پس از گذشتن خرِ توافق از پل برجام، بارها به آن اذعان کرده اند. و برخلافِ قبل از توافق که حتی آب خوردن و هوای پاک را به نتیجه مذاکره گره زدند؛ پس از توافق تمام سعی خویش را بر معکوس کردن سطح توقع مردم گذاشتند.

با این وجود، دولت تنها به یک طریق توان  بهره برداری از مدتِ کوتاه پیش رو را دارد؛ استفاده از کاتالیزوری قوی!!!

سوال: کاتالیزورِ پنهان دولت که اکونومیست آن را آشکار کرد چیست؟

دولت تقریبا تمام دلارهای بلوکه شده، نزد دول خارجی را پیش خور کرده [بیش از 90 درصد اموال بلوکه شده را] ؛ به عبارتی دولت یازدهم از سال 92، توافق را انجام شده فرض، لذا بانک مرکزی را مجاب کرده، معادل ریالی دلار های بلوکه شده را تبدیل به ریال و به دولت پرداخت کند. اکبر سهیلی پور مدیرعامل سازمان حسابرسی معتقد است اگر منابع بلوکه شده 400 میلیارد دلار هم گفته شود، دروغ نیست. وی در تاریخ ششم شهریور 94 در توضیحِ پیش خور کردن اموال بلوکه شده می گوید: "بخشی از دلار ها به داخل کشور نیامده ولی دولت منابع آن را استفاده کرده و دیگر جزء منابع دولت محسوب نمی شود."

با این وجود به نظر میرسد دولت قصد دارد بخش قابل توجهی از اموال بلوکه شده -که اکونومیست مقدار آن را 100 میلیارد دلار عنوان می کند- مجددا به بازار تزریق کند، تا قادر به چیدن میوه ی فوری از درخت برجام باشد.

اگر مجلس و دستگاه های نظارتی بطور ویژه و البته سریع، در مقابل چنین کج راهه ای نایستند، با توجه به تعجیل دولت در اجرای برجام؛ دولت فوراً نظریه مذکور را اجرا می کند. امری که شاید در ظاهر دولت را برای رسیدن به مقصود یاری کند؛ لکن تبعات اقتصادی آن در کوتاه مدت گریبان نظام و مردم را می گیرد.

در تشریح چرایی موضوع باید گفت؛ دولت یازدهم ظرف مدت 2 سال و نیم، معادل –بلکه بیشتر- از نقدینگی تزریق شده طی 8 سالِ دولتهای نهم و دهم را به اقتصاد وارد نموده. طبق نظر کارشناسان، در حال حاضر نقدینگی کل، در بانک ها متمرکز شده؛ تمرکزی که علت اصلیِ رکود بی سابقه در کشور می باشد. خبرگان اقتصادی معتقدند، بیرون کشیدن و حرکت نقدینگی انبار شده از بانک ها، تورم شدیدی به دنبال خواهد آورد. با این وجود تنها تصورِ تزریق ناگهانیِ 100 میلیارد دلار نقدینگی، در مدتِ کمتر از 40 روز به اقتصاد کشور؛ انسان را دچار رعشه می کند. 100 میلیارد دلاری که می تواند محرک کاذبِ اقتصاد باشد؛ و شاید قطارِ انتخابات دکتر روحانی را از پل هفتم اسفند عبور دهد؛ ولی ملت را به سرعت در چاهی ویل گرفتار می کند.


برچسب‌ها: اجرا, برجام, نقدینگی, بلوکه, دلار
+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم دی ۱۳۹۴ساعت 17:19  توسط احمد.ش  | 

چرا ذخایر آب سنگین ایران به کشور عمان منتقل شد؟

 

بر اساس برجام، ایران می بایست برای رسیدن به روز اجرای توافق، ذخیره مازاد آب سنگین تولید شده خود را به بازار جهانی عرضه کند. ذیل اقدامات داوطلبانه و در بخش ب، بند 10 برجام آمده است: "راکتور آب سنگینِ دیگر، یا انباشت آب سنگین در ایران برای مدت 15 سال نخواهد بود. همه آب سنگین اضافی برای صادرات در بازارهای بین  المللی عرضه خواهد شد."

همچنین در بخش تعهدات ایران برای رسیدن به روز اجرا نیز آمده است؛ -بند 14 پیوست یک برجام-: "به مدت 15 سال تمامی آب سنگین مازاد بر نیاز (ایران) ... برای صادرات به بازارهای بین المللی آماده شده و بر اساس قیمت بین المللی به خریداران بین المللی تحویل می گردد. ..." 

از آنجا که دولت فخیمه ی دکتر روحانی، به جهت چیدن میوه ی رفع تحریم و تاثیر گذاری آن بر رای کاندیداهای متمایل به دولت، تعجیل فراوانی برای رسیدن به روز اجرا دارد؛ و از سویی امریکایی ها لفظ صریح و واضحِ "عرضه کردن" و یا "آماده کردن" ذخایر آب سنگین برای صادرات را؛ به خروج آن از ایران تفسیر نمودند؛ -و البته مخالفت های دکتر صالحی با چنین دبه ای مثمر ثمر واقع نشد- لذا طبق معمول، دیپلماسی خنده؛ عقب نشینی و وادادگی دولت یازدهم که تنها نمونه آن را در طول سالهای 81 تا 84 -حاکمیت اصلاح طلبان و دبیری حسن روحانی بر شورای عالی امنیت ملی- می توان دید؛ بار دیگر ناجی دولت شد و بدون چون و چرا دستور طرف امریکایی را اجرا کرد! طبق این دستور، ذخایر آب سنگین از کشور خارج و تا زمان پیدا شدن مشتری مناسب، در اختیار کشور پادشاهی عمان قرار می گیرد.

فارغ از بد عهدی و شیطنت حریف، جا دارد از دکتر روحانی که این روزها به شدت درگیر امور انتخاباتی است؛ و منافع حزبی را بر منافع ملی مقدم می دارد، سوال کرد: آیا رسیدن به روز اجرای برجام؛ و ورود تعدادی از نمایندگان همسو با دولت؛ ارزش تحقیر ملت بزرگ ایران را دارد؟

آیا با تعجیلِ وحشتناک، در خروج آب سنگین تولید شده توسط متخصصان جوان ایرانی و خروج دستپاچه ی نزدیک به 12 تن ذخایر استراتژیک اورانیوم غنی شده از کشور؛ نابودی سریع قلب راکتور اراک؛ برچیدن غیر اصولی سانتریفیوژ های نطنز و فردو -در حقیقت نابودی 14,000 سانتریفیوژ- و ... می توان زمینه ی اطمینان، ترحم و همراهی دشمنِ سرسختی همانند امریکا را برانگیخت؟

لذا لازم است به پرزیدنتِ یازدهم یادآور شد؛ دکتر، شک نکن و یقین داشته باش، امریکا همچو سالهای 82-84؛ در زمان مقتضی شمشیر داموکلس خود را، از پشت در قلب نحیفت فرو می کند.


برچسب‌ها: انتخابات, روحانی, عقب نشینی, آب سنگین, عمان
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم دی ۱۳۹۴ساعت 3:8  توسط احمد.ش  | 

ظریف و ادامه ی خیره سری

 

رهبر فرزانه انقلاب در طول زعامت، با توجه به شرایط و نیاز کشور مجوزهای خاصی جهت مذاکره مستقیم با امریکا صادر نمودند. یکی از موارد نادر، صدور مجوزِ مذاکره در خصوص موضوع هسته ای به دولت دکتر روحانی است. پرونده مجوز علنی چنین مذاکره ای، از زمان طرح نرمش قهرمانانه در بیست و ششم شهریور 92 گشوده شد؛ و در تاریخ پانزدهم مهر 94 با بیان جمله صریحِ "مذاکره ‌ی با آمریکا ممنوع است، به‌ خاطر ضرر های بی ‌شماری که دارد و منفعتی که اصلاً ندارد." بسته شد. با این حال دکتر ظریف وزیر امور خارجه دولت یازدهم، بدون در نظر گرفتن اعلام خاتمه ی مجوز مذاکره علنی؛ از هر روزنه ای برای گپ و گفتگو با همتای امریکایی خویش بهره برده و عملا دست به نقض دستور رهبر انقلاب می زند.

اگر بتوان مذاکرات مستقیم؛ گفتگو های تلفنی و تبادل ایمیل های ظریف و کری در خصوص هسته ای را با توجیه لزوم ادامه رایزنی و هماهنگی در خصوص اجرای برجام نادیده گرفت؛ لیک گفتگوی تلفنی وزیر خارجه امریکا با محمد جواد ظریف در راستای آزادی کماندوهای متجاوز دستگیر شده امریکایی در خلیج همیشه فارس را نمی توان در هیچ مقوله ای تفسیر کرد. چرا که اساسا دولت دکتر روحانی و شخص دکتر ظریف، مجوزی برای مذاکره و گفتگوی مستقیم با امریکا به غیر از مسئله هسته ای نداشتند.

لذا با توجه به اینکه 37 سال از قطع روابط دیپلماتیک دو کشور می گذرد و طبیعتاً هنگام قطع روابط، موضوعات مورد مناقشه از طریق حافظ منافع کشورها پی گیری می شود؛ سوال این است که چرا و با کدامین مجوز دکتر ظریف نه تنها به تلفن جان کری در خصوص اسارت متجاوزین امریکایی پاسخ؛ بلکه قول آزادی سریع آنها را به امریکایی ها داده است؟ و اگر طرح مکالمه کری و ظریف دروغی از سوی کاخ سفید می باشد؛ چرا وزارت خارجه وجود چنین مکالمه ای را تکذیب نکرد؟

با چنین رویکردی؛ آیا به نقض مکرر اصول قانون اساسی توسط دولت دکتر روحانی می بایست عادت کرد؟ و هر روزه باید شاهد انجام کارهای ناشایست و نادیده گرفتن اختیارات مصرح رهبر حکیم انقلاب در اصل صد و دهم قانون اساسی باشیم؟

از دولتی که بیش از پیشینیان مدعی قانون مداری و نگاه داشتن حرمت قانون بود؛ آیا قبولِ نادیده گرفتن و زیر پا گذاردن اختیارات رهبری انقلاب پذیرفتنی است؟

و در انتها باید پرسید؛ چرا دکتر ظریف و البته رئیس محترم جمهور -بطور مستقیم و غیر مستقیم-، ضمن نادیده انگاشتن قانون؛ حلاوت و شیرینی اسارت سربازان متجاوز امریکایی به دست غیور مردان سپاه را، مبدل به تلخ کامی کردند؟


برچسب‌ها: تفنگدار, امریکا, خلیج فارس, ظریف, مکالمه
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۴ساعت 19:10  توسط احمد.ش  | 

آیا پروژه حذف یارانه نقدی، تا انتخابات اسفند به تاخیر می افتاد؟

 

پس از جلوس دکتر روحانی به تختِ! ریاست؛ پرزیدنتِ یازدهم، فارغ از درستی و نادرستی اقداماتِ پایه ریزی شده در دولت های نهم و دهم؛ ضمن اعلام تنفرِ عملی از قوانین مصوبِ هیئت دولت در دوران زجر مردم! مسیر حذف تصمیمات یاد شده را دستور کار خویش قرار داد.

* یکی از موضوعاتی که مورد بی مهری دولت قرار گرفت؛ پرداخت یارانه نقدی است. هرچند دکتر روحانی طی تبلیغات انتخابات 92؛ پرداخت یارانه نقدی را تکریم و قول ارایه سبد کالا در کنار یارانه نقدی را داد؛ با این همه، دولتمردان وی از روز رسیدن به قدرت، سر ناسازگاری گذارده و پرداخت یارانه را معضل اساسی دولت معرفی نمودند. حتی در بهار 93، به توهمِ همراهی ملت، سرپرست های خانوار را ملزم به ثبت نام مجدد کردند؛ لکن برخلاف تصور، شکستِ سختی رقم خورد. شکستی که به رفراندم نه، به دولت مبدل شد و 97 درصد شرکت کنندگان، مخالفت خویش با تصمیم دکتر در حذف یارانه را اعلام کردند.

* یکی از اعتراضات دکتر روحانی به دولت نهم و دهم، عدم ارایه لایحه بودجه در وقت مقرر به مجلس بود. امری که طی سال 92 و هنگام ارایه لایحه بودجه 93 به مجلس، با هیاهوی عجیب دکتر همراه شد؛ رزمایشی که با شوی التزام به قانون همراه بود. با این وجود تنها پس از گذشت دو سال، رئیس جمهور، همان رویکرد پیشینیان را سرلوحه کار قرار داد؛ و بدون توجه به اعتراضات مجلس، از ارایه لایحه بودجه خودداری نمود.

* هرچند دلایل متعددی برای تاخیر دولت در ارایه لایحه بودجه می توان برشمرد؛ اما به نظر میرسد دیر کرد دولت همچو بالا بردن نرخ دلار، حاوی پنهان کاری خاصی هم باشد. لذا، اگر دولت تا زمان برگزاری انتخابات اسفند، اقدام به ارایه لایحه بودجه به مجلس نکند و یا بودجه چند دوازدهمی ارایه دهد؛ فارغ از نتیجه انتخابات، به یقین می توان گفت حذف یارانه نقدی، دستور کار اصلی دولت در سال 95 است؛ اما به سبب عدم تاثیر منفی بر رایِ کاندیداهای متمایل به دولت در انتخابات مجلس و خبرگان رهبری؛ دکتر روحانی تمایلی به آشکار شدن نظرش ندارد. چرا که اگر علاقه دولت برای حذف یارانه نقدی بر ملا شود؛ ضربه ی سختی اینبار، بر نظریه ی تبدیل مجلس به وکیل الدوله ها وارد می شود.

پ.ن- ظاهرا مشاوران امنیتی اصلاح طلبِ رئیس جمهور؛ زمینه بهره برداری داخلی از جنگ روانی را، مناسبتر از بستر استفاده ی آن علیه دشمنان خارجی -همچو دولت غاصب حجاز- می دانند!


برچسب‌ها: یارانه نقدی, حذف, لایحه بودجه, انتخابات, مجلس
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۴ساعت 7:22  توسط احمد.ش  | 

هدف پنهان دولت از افزایش نرخ دلار در مقطع کنونی چیست؟

 

قبل از شروع نگارش، یادآور می شود نگارنده ی خطوط؛ برخلاف نگرش سیاسی نسبی، از شم اقتصادی خوبی بهره نمی برد. لکن به تصور رصد اقتصاد، از منظر سیاسی مطالب ذیل را به رشته تحریر درآورده است.

بازار ایران به خوبی پس از مذاکرات لوزان توانست  بر هیجانات کاذبِ اولیه مذاکره توفیق یابد و به عقلانیت قابل تاملی برسد؛ با این همه نوسان بازار ارز طی شش ماه گذشته، نوسانی غیر عادی و همراه تلاطم بوده است. بالا رفتن افسار گسیخته قیمت دلار، و رشد پانصد تومانی آن طی شش ماه اخیر؛ بیش از هر چیز نشانگر تنگنای شدید و کسری بودجه دولت است. لذا بخش یادشده از سیر صعودی، -که البته در دولت های گذشته نیز مسبوق به سابقه بوده- امری عادی در اقتصاد ایران تلقی می شود! موضوعی که می توان آن را "دست کردن دولت در جیب مردم و تامین کسری بودجه از طریق افزایش قیمت دلار" نام گذارد.

لکن به زعم نگارنده، در مقطع کنونی و منتهی به اجرای برجام، همه ی ماجرا را نمی توان به کسری بودجه منتسب کرد؛ و ظاهرا  دولت علاوه بر هدف مذکور، در پی دستیابی به هدف دومی که از دید ناظران پنهان مانده، می باشد.

نیم نگاهی به عملکرد دو سال و نیم گذشته، حکایت از شکستِ حداکثری اهداف دولت، علی رغم اطمینان بی حد و بدون پشتوانه در مذاکرات هسته ای به امریکا دارد. اهدافی که اصلی ترین محور آن بر القای شعار کاذبِ "پیشرفت علمی، مساویِ با انزوای جهانی است، استوار می باشد. موضوعی که دکتر روحانی با شعار انتخاباتیِ "هسته ای، مسبب همه ی تحریم ها است؛ اگر هسته ای تعدیل شود، تحریم ها برداشته خواهد شد" از آن یاد کرد.

لذا مشاوران امنیتی که بدنه اصلی دولت یازدهم را تشکیل داده و از قضا اکثر آنها راه و رسم اصلاح طلبی را یدک می کشند؛ به تصورِ عدم توفیقِ رویکرد کنونی، مجددا دست به حربه ای در چارچوب جنگ روانی زده؛ و سعی دارند فضا را به گونه ای ملتهب کنند، تا قبل و بعد از روز اجرای برجام، برای ملت قابل فهم و قابل تفکیک باشد. به عبارتی مردم پس از مشقتِ موقتی و البته کاذبِ اوج گرفتن قیمت دلار، به سکون و کاهش نرخ آن پس از اجرای برجام دست خواهند یافت. سکون و بازگشتی که هرچند با نرخ قبل از التهاب تفاوت چندانی ندارد، لکن مفهومی غیر از به مرگ گرفتن دولت، و به تب راضی شدن مردم نخواهد داشت!

مرگی که می تواند استراتژی شکست خورده ی دولت را، از وضعیتِ نابودی مطلقِ کنونی به پیروزی نسبی برجام، در چشم مردم تبدیل کند!

پیروزیی که نیاز اصلی امروز دکتر روحانی جهت کسب برتری و تبدیل مجلس به مجمع وکیل الدوله ها است.


برچسب‌ها: هدف, پنهان, برجام, دلار, انتخابات
+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم دی ۱۳۹۴ساعت 13:45  توسط احمد.ش  | 

و قلبِ جوان ایرانی، که دیگر در اراک نمی تپد!

 

از دیروز که سینه سپر کردن و لغاز گوی امریکایی ها مجددا شروع شد؛ حس عجیبی همانند خوره به تنم افتاد. گویا پرزیدنتِ یازدهم، تدبیرش را با بیرون کشیدن قلب، کامل کرده! و دیگر چیزی به عنوان نبوغ جوان ایرانی، در اراک نیست.

حالا امریکا نگرانی از بابت رجز خوانی ندارد. زیرا ایران به آخرین بخش از تعهدش عمل کرده است.

امروز قطعا برخی به شادی و پایکوبی در هلال برجام مشغولند. هلالی که شروع آن از ریاض؛ و خاتمه اش در واشنگتن است. اما حیرت آور است!، علاوه بر تل آویو و اروپا؛ بخشی از هلال، تهران را هم در نوردیده!

تنها تبریک اوباما به نتانیاهو خود نمایی نمی کند؛ کم نیستند دولتمردان داخلی که همانندِ خروجِ نزدیک به 12 تن ذخایر استراتژیک غنی شده از ایران، نابودی قلب راکتور اراک را عملیاتی پیچیده و مستوجب تبریک می شمارند!

یاد پیر جماران به خیر؛ تعریف دشمن را مستوجب نگرانی می دانست. و خلف صالحش نفوذ را؛ بیان خواسته و یا عمل به نیت دشمن.

و چقدر تدبیرِ یازدهم، هم رنگ تدبیرِ کدخدا شده!

دنیای غریبی است؛ بجز ملتی که با چشم بصیرت به نظاره یِ نفوذ دشمن نشسته است؛ مابقی در خیال خامِ رفع تحریم اند؛ لکن کدام عقل سلیم، همراهی کدخدا با دکتر روحانی را قبول می کند؛ زیرا امریکا، ایران ملتهب می خواهد؛ نه آرام!

پس سخت است قبولِ قول همکاری با دولتِ یازدهم، حتی به منظور پیروزی در انتخابات؛ واقعیتش، نمی تواند با مسما باشد؛ امروز بهترین روز برای ادامه تحریم، تعمیق تفرقه و در تنگنا گذاردن ایران است.

به عبارتی؛ وقت حول دادن یازدهمین پرزیدنت از پرتگاه؛ وقت ایجاد آشوب! وقت ریختن بنزین بر آتش! آتشی که با تنور انتخابات، و فتنه یِ فتنه انگیزان، داغ است.

لذا کربی سخنگوی جان کری؛ به راحتی سخن از تحریم ایران به زبان می راند:

"هیچ چیز در توافق هسته‌ ای، ما را از اعمال تحریم به دلیل اقدامات ثبات ‌زدایانه و آزمایش‌ های موشکی ایران باز نمی ‌دارد. آزمایش‌ های موشکی ایران برایمان نگران‌ کننده است؛ پیش از این به آزمایش‌ های موشکی ایران (با تحریم) پاسخ داده ‌ایم و در آینده هم این کار را خواهیم کرد. "

ولی خودمانیم؛ چه سهل اندیش؛ خوش خیال و خوش باورند، یازدهمی ها که تصور می کنند، کدخدا آنها را دوست خویش می پندارد!


برچسب‌ها: نفوذ, قلب, راکتور, آب سنگین, تحریم
+ نوشته شده در  جمعه هجدهم دی ۱۳۹۴ساعت 3:4  توسط احمد.ش  | 

پایانی بر شروع آنچه خمینی جوان خواندند!

 

امروز فارغ از هر گمانه زنی و هیاهو می توان "در حد ابتدایی" به واکاوی پرونده ی پر حاشیه و جنجالی احزاب اصلاح طلب و خبرگزاری های زنجیره ای؛ در خصوص معرفی روحانی جوانی پرداخت، که وی را با عناوین پر طمطراقی همچو خمینی جوان همراه کردند.

بر اساس اطلاعیه شورای نگهبان؛ بجز سه گروه ذیل، همه ی داوطلبانی که برای شرکت در انتخابات مجلس خبرگان ثبت نام نموده اند، می بایست در آزمون سه شنبه، پانزدهم دی ماه به منظور تعیین سطح علمی اجتهاد در قم شرکت می کردند. سه گروه استثنا شده عبارتند از، اعضای فعلی مجلس خبرگان؛ پذیرفته شدگان در آزمون های قبلی شورای نگهبان و نهایتا، شرکت کنندگان در آزمون پانزدهم شهریور امسال، فارغ از قبولی یا رد.

با این حال سید حسن مصطفوی علی رغم ملزم بودن به شرکت؛ به بهانه های مختلفی از شرکت در آزمون سر باز زد. از طرفی سخنگوی شورای نگهبان شائبه ی برگزاری آزمون اختصاصی برای افراد خاص را، در برنامه گفتگوی ویژه خبری سه شنبه شبِ شبکه دو سیما تکذیب و تاکید کرد؛ با وجود ارسال پیام کوتاه برای داوطلبان، ملاک عملِ دعوت از شرکت کنندگان، فقط قرائت اطلاعیه های شورای نگهبان از صدا و سیما و درج آن در سایت شورای نگهبان می باشد؛ و اساسا هیچگونه دعوتنامه ای برای داوطلبان ارسال نشده است.

لذا با توجه به جمیع شرایط؛ سید حسن را می بایست جزو خط خوردگان از لیست خبرگان محسوب کرد. لکن سوال اساسی و تحلیل های اولیه در این خصوص به شرح ذیل است:

چرا سید حسن حاضر به شرکت در امتحان نشد؟

احتمال اول: سید حسن شرکت در امتحان را برای خود کسر شان می دانست!

در خصوص مذمت احتمال یاد شده می توان گفت؛ چرا عالمی دینی به عنوان استاد عملی مردم؛ خود را از لغزشی چنین فاحش مصون نمی دارد و کبر و غرور را سرلوحه رفتار خویش می کند؟

آیا وجود رذیله ای هویدا؛ نفی کننده احراز صلاحیتِ مجتهد؛ در جایگاه رفیع خبرگان رهبری نیست؟

احتمال دوم: اساسا سید حسن واجد شرایط اجتهاد نبوده! لذا جهت پرهیز از بر ملا شدنِ توصیفات خیالی نظیر مجتهد؛ علامه و ...؛ عطای شرکت در آزمون را به لقای آن بخشیده است!

در این صورت باید پرسید؛ آیا لباس پیامبر (ص)، برازنده ی تنِ افرادی که دین و عناوین مقدس دینی را وسیله ی حصول امیال می کنند؛ هست؟

و در درجه دوم؛ آیا چنین شخصی صلاحیت هدایت مجموعه ای که قرار است، حافظ نام؛ یاد و آثار امام خوبی ها (ره) باشد را، دارا است؟

به هر نحو، دیروز روز بزرگی بود؛ روزی که ثابت شد؛ آنچه خمینی جوان می خواندند؛ حتی توان تحمل و لیاقتِ نقطه ی "خ" خمینی (ره) را هم ندارد؛ چه رسد به ...


برچسب‌ها: خمینی, جوان, سید حسن, مصطفوی, اجتهاد
+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم دی ۱۳۹۴ساعت 3:21  توسط احمد.ش  | 

چرا این روز ها باید از اعمال دولت واهمه داشت؟

 

به منظور بررسی احوال دولت و پیش بینی عملکرد آن؛ ابتدا لازم است خواسته های اصلی دولت یازدهم و میزان تحقق آن را لیست نمود. رئیس دولت در برنامه انتخاباتی؛ اصلی ترین هدف خود را رفع تحریم های ظالمانه خواند؛ هدفی که به منظور تحقق آن، شعار: "هسته ای؛ عامل تحریم ایران است" را الم انتخاباتی خویش ساخت؛ و وانمود کرد، با پیش گرفتن شفافیت در صنعت هسته ای -که البته تعلیق در آن جای نخواهد داشت- تحریم های ظالمانه را از پیش روی ملت بر می دارد.

لکن وعده های دولت به منظور تحقق چنین هدفی، یکی پس از دیگری نقش بر آب شد. عدم تحقق وعده 100 روزه؛ عدم تحقق وعده های توافق ژنو؛ عدم تحقق شعار شکسته شدن سد تحریم؛ عدم اجازه ی ورود نماینده دولت روحانی به خاک امریکا و در حقیقت عدم تحقق شعار برگشت عزت به پاسپورت ایرانی؛ پایین آوردن دستوری تورم که منجر به رکود بی سابقه شد؛ مصادره برج علوی در نیویورک توسط دولت امریکا؛ عدم تحقق وعده کاهش قیمت دلار؛ عدم تحقق وعده های توافق لوزان؛ توقف تولید غنی سازی 20 درصد و نابود کردن ذخایر آن؛ نابود کردن سانتریفیوژ ها؛ حذف تحقیق و توسعه از برنامه هسته ای و ماندن شبحی از آن؛ خروج ذخایر استراتژیک با غنای 5 درصد از ایران؛ تبدیل فردو به موزه؛ توقف و نابود کردن آب سنگین اراک؛ ضربه به تولید داخلی به اسم آلوده بودن بنزین؛ توقف فعالیت ماهواره ای و پرتاب ماهواره ها به فضا؛ کند شدن رشد علمی کشور؛ عدم توان کنترل قیمت نفت و افت بی سابقه قیمت با چراغ سبز امریکا و ... در کنار تحمیل بی سابقه ترین رکود تاریخ ایران؛ همه و همه بخش ناچیزی از شکست های پی در پی دولت غربگرای ایران است. شکست هایی که ثابت کرد، شعارِ "هسته ای عامل تحریم ایران است" و نگاه به خارج از مرزها جهت حل مشکلات داخلی، دروغی بیش نیست.

لکن اوج اهداف دکتر روحانی را باید در تصور تسخیر مجلس دهم جستجو کرد؛ هدفی که حتی دولت را مجبور کرد، بدون توجه به الزامات تایید مشروط برجام؛ تحریم های جدید امریکا که حتی بر اساس بند 26 و 29 برجام؛ نقض کننده توافق است را نادیده بگیرد؛ و همچو انسان در تنگنا قرار گرفته؛ دست به انتحار زده، و تمام سعی خود را بر محورِ کم کردن فشار تحریم قبل از انتخابات اسفند قرار دهد.

اینک دولت با وجود اجرای بی چون و چرای خواسته های امریکا؛ نه تنها موفق به حذف تحریم نشده، بلکه با تحریم های جدید و البته خیزهای متعدد برای تحریم جدید از سوی امریکا مواجه گشته است. و در واقع شرایط برایش بگونه ای رغم خورده، که تمامی وعده هایش همچو سراب، دست نیافتنی شده و در صورت عدم تحقق هدف آخر؛ یعنی قبضه مجلس و تبدیل آن به وکیل الدوله؛ تمام خواسته های خود را نقش بر آب خواهد دید. لذا وضعیت کنونی دولت را می توان به انسان در حال غرقی تشبیه کرد؛ که به هر خس و خاشاک روی آب متوسل می شود.

به تعبیر دیگر دولت را می توان به انسانی تشبیه کرد، که همه چیز خود را باخته؛ لذا نمی توان و البته نباید از آن انتظار عقلانیت داشت! حالات امروز دولت به مال باخته ای می ماند که امکان کشتن زن و فرزند از او می رود. انتظاری که برای محک صحت آن -در صورت عدم تحقق تسخیر مجلس-، تنها چند ماه زمان لازم است.

این روز ها باید از اعمال دولت شدیدا واهمه داشت!

 

پ.ن مفهوم نوشتار فوق؛ به هیچ وجه تایید تغییر آرایش مجلس به نفع دولت و وکیل الدوله شدن آن نیست؛ بلکه نویسنده عقیده دارد؛ دولتی که به سبب دست نیافتن به اهداف حزبی؛ منافع ملی را نادیده گرفته و دست به انتحار زند؛ اساسا لیاقت کشور داری ندارد.


برچسب‌ها: وعده, لغو, تحریم, انتخابات, ترسیدن
+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم دی ۱۳۹۴ساعت 18:34  توسط احمد.ش  | 

انتخابات سید محمود علوی به سمت وزیر اطلاعات؛ و معمایی به نام کمیته ی 8 نفره بررسی صلاحیت ها

 

قبل از آغاز گفتار، نویسنده تاکید می کند؛ هدف از نوشتار ذیل زیر سوال بردن روند قانونی تایید صلاحیت از سوی وزارت اطلاعات و یا خدشه بر مجاهدات شبانه روزی کارمندان خدوم آن مجموعه نیست؛ بلکه ایراد به روند فعالیت و اعمال نظر افرادِ رد صلاحیت شده در روند تایید صلاحیت ها است.

فتنه 88 گلوگاهی بود که تمیز خالص از ناخالصی را برای ملت میسر ساخت؛ بزنگاهی که دشمنان جمهوریت را از دوستان تمیز داد. کسانی که در فتنه ی 88 همراه دشمن شدند؛ و یا به ندای أین عمار رهبر خویش پاسخ نگفتند، فتنه گر و ساکت فتنه لقب گرفتند. لذا بطور طبیعی صلاحیت عده ای که حق ملت را در جریان فتنه 88 نا دیده انگاشتند؛ در مقاطع انتخابات، از سوی شورای نگهبان رد شد. یکی از مراحل تصفیه؛ انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در سال 1390 و البته میان دوره ای در سال 1392 بود.

دو انتخاباتی که وزیر اطلاعاتِ دولت روحانی در آنها به دلیل «عدم التزام عملی به اسلام و نظام» رد صلاحیت شد؛ لکن علوی رد صلاحیت خود را حاصل پرونده سازی دانست! با این حال انتخاب دکتر روحانی به ریاست یازدهمین دولت، مسیر جدید و البته همواری پیش روی علوی قرار داد. انتخابی که می توان آن را پر حاشیه ترین انتصاب دولت یازدهم، با مهر تایید مجلسی که راس هرم آن، بزرگترین متهم سکوت فتنه 88 قرار داشت؛ خواند.

فارغ از اتخاذ مواضع غیر مرتبط و سخنرانی های غیر کاری پس از انتصاب علوی به مسند وزارت، -سخنرانی هایی که تا چندین ماه پر حاشیه تر از فعالیت اطلاعاتی وی بود-؛ اولین حضور وزیر اطلاعات در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس جهت توضیح در خصوص دیدار هیئت اروپایی با فتنه گران؛ نشان داد، وزیری که بیش از هر شخص دیگر می بایست مقید به موازین اطلاعاتی باشد؛ جایگاه فعالیت خود را با روابط عمومی روزنامه های زنجیره ای اشتباه گرفته است.

همراه بردن خبرنگار روزنامه پر حاشیه ی قانون، به منظور انعکاس مواضع بعضا بکلی سریِ مطرح شده در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس؛ عدم اطلاع معاونین وزیر اطلاعات از هویت فرد همراه وزیر؛ و در گیری با نمایندگان بخاطر عدم معرفی خبرنگار؛ شاهکاری است که تنها از سید محمود علوی وزیر اطلاعات دولت دکتر روحانی ساخته است.

اما علوی حاشیه سازی خود را به همین نقطه معطوف نکرد؛ انتصاب سخن غیر واقعی به رهبر انقلاب در جریان مذاکرات هسته ای و عکس جلوس وی در کنار خاتمی، که آبان ماه سال جاری توسط کرباسچی رسانه ای شد، از دیگر حواشی علوی بود. با آنکه وزیر اطلاعات حضور در کنار خاتمی فتنه گر و خوش و بش با وی را اتفاقی! دانست؛ لکن نمی توان از کنار بی مبالاتی یاد شده، که در واقع مهر تایید دیگری بر غیر حرفه ای بودن وزیر؛ و عدم همخوانی وی با امور اطلاعاتی بود؛ به سادگی گذشت.

اما یکی از اصلی ترین حواشی وزیر اطلاعات؛ که کمتر مورد نقد و واکاوی قرار گرفته است؛ تشکیل شورای 8 نفره به منظور تایید صلاحیت ها در وزارت اطلاعات است. وی معتقد است: "رد صلاحیت‌ ها از حالت فردی خارج شده و یک سلسله‌ ای را برای این منظور در نظر گرفتیم، به طوری که کارشناس مربوطه پس از انجام وظایف محوله ‌اش باید نظر خود را به مدیریت و مدیر مربوطه‌‌ هم ارائه کند که پس از انجام اقدامات لازم نظرش را به مسئول بالادستی اعلام می ‌کند تا در نهایت تصمیم قطعی برای تایید یا ردصلاحیت فرد مورد نظر گرفته شود.

ما در بررسی صلاحیت‌ ها تاکید کرده‌ ایم که فقط به گزارش‌ ها اکتفا نشود، زیرا امکان دارد این گزارش‌ ها با کم و کاستی تهیه شده باشد و یا نظرات شخصی در آن اعمال شده باشد، بنابراین در بررسی صلاحیت‌ ها از فرد مورد نظر دعوت خواهیم کرد و مواردی که در گزارش وی مطرح شده باشد را به اطلاع او می ‌رسانیم تا آن فرد بتواند از خودش دفاع کند."

علوی بر مبنای همان تصور غیر اطلاعاتی و البته متهم کردن پرسنل خدوم وزارت اطلاعات به اعمال نظر شخصی طی بررسی صلاحیت افراد و تقلیل جایگاه وزارت اطلاعات به بنگاه خبری؛ گمان می برد، رد صلاحیت در وزارت اطلاعات تابع میل و نظر اشخاص است؛ و می توان با همفکری! تبعات آن را به حداقل رساند. این در حالی است که وزارت اطلاعات از تعاریف کاری مشخصی پیروی می کند، که همانند معادلات ریاضی، از روشی منطقی، به منظور معرفی خصوصیات افراد سلب کننده امنیت ملی برخوردار است. و طبیعتاً در این معادله، نمی توان از درون ضرب 2×2 با برگزاری جلسات 8 نفره پاسخ 5 را استخراج کرد.

علوی فراموش کرده! تعیین صلاحیت افراد، نه بر اساس حدس و گمان؛ بلکه بر اساس اطلاعات موثق در پرونده ی موجود افراد نزد وزارت اطلاعات، صورت می گیرد؛ سوابقی که نه بصورت دفعی؛ بلکه از رصد چندین ساله ی افراد جمع آوری شده؛ زحماتی که نه بر اساس میل و نظر شخصی واحد، بلکه از رصد؛ استفاده از ابزار خاص اطلاعاتی نظیر تعقیب و یا شنود؛ تحلیل و خلاصه بررسی، توسط تعداد متنابهی از سربازان جان بر کف و گمنام امام زمان عج گرد آوری شده است. کوشش هایی که نهایتا در قالب های مشخص، به تعریف افراد در چارچوب جاسوس، منافق، معاند و یا هر اتهام امنیتی دیگر می پردازد.

حال چگونه وزیر محترم قصد دارد با نادیده گرفتن اصول کاری وزارت اطلاعات و فرمول بدون خدشه ی 2×2؛ و البته تنگنای محدودیت وقت در فرآیند تعیین صلاحیت، که با استراتژی ثبت نام حداکثری معاندان نظام به اوج رسیده؛ وزارت اطلاعات را با حاشیه ای مضاعف درگیر و وقت ارزشمند پرسنل آن مجموعه را درگیر امری باطل کند؟

آیا می شود با نظر کمیته ای 8 نفره؛ سابقه، آرا و عقاید شخصی که سالها تحت نظر وزارت اطلاعات بوده را تغییر داد؟

و آیا نباید اساسا به ماهیت وجودی چنین کمیسیونی شک کرد؟


برچسب‌ها: علوی, وزیر, اطلاعات, صلاحیت, شورای 8 نفره
+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم دی ۱۳۹۴ساعت 1:34  توسط احمد.ش  | 

پشت پرده دستور دکتر روحانی به وزیر دفاع

 

شاید برخی دستور افزایش سرعت تولید انواع موشک به وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، توسط حسن روحانی را؛ اقدامی انقلابی در راستای مقابله با تحرکات اخیر امریکا برآورد کنند؛ لکن با مرور سابقه اقدامات دولت باید گفت؛ چنین تصوری اساسا اشتباه است.

ادامه ی روند اجرای بی چون و چرای برجام و خروج بیش از 11 تن ذخایر استراتژیک اورانیوم غنی شده (LEU) از کشور، با وجود ادامه مسیر تحریم از سوی امریکا؛ در کنار اقدام مشترک و سوال برانگیز معاون وزیر خارجه ایران، حمید بعیدی نژاد؛ و وزیر امور خارجه امریکا "جان کری"؛ که هر دو با لفظی مشابه، خروج ذخایر اورانیوم از ایران را، عملیاتی پیچیده و پیروزیی بزرگ معرفی نمودند؛ فشارهای متعددی را متوجه دولت یازدهم و رئیس آن نمود.

اعتراض به تصویب قوانین جدید تحریمی در امریکا و نقض مکرر برجام؛ توسط جمعی از نمایندگان مجلس؛ رئیس مجلس؛ رئیس قوه قضائیه؛ رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس؛ دبیر شورای عالی امنیتی ملی و حتی معترض بودن هواداران دولت و افرادی نظیر بهشتی پور که چشم بسته حرکات دولت در اجرای برجام را تایید می کنند؛ زنجیره ای از فشار روانی بر دولت غربگرای حسن روحانی تحمیل کرد.

فشار هایی از جنس یاد شده، در کنار اطلاعات دریافتی؛ دولت رکود و عقب نشینیِ دکتر فریدون را به این جمعبندی رساند؛ در صورت عدم انجام حرکتی هرچند نمایشی؛ خطر غرّش شیر بیشه و توقف کامل برجام متصور است. لذا به نظر میرسد مشاوران امنیتی دولت؛ با طراحی نامه ی دکتر فریدون به حسین دهقان؛ در صدد کاهش فشار های داخلی بر آمدند.

به منظور فهم بهتر از نگرش دولت به بخش دفاعی؛ مقایسه لوایح تقدیمی دولت به مجلس برای سالهای 93 و 94 و قیاس آن با بودجه تقدیمی برای سال 92؛ بسیاری از مطالب را روشن می کند. افت 654 درصدی بودجه دفاعی سال 93 و 513 درصدی سال 94 در لوایح تقدیمی دولت ثابت می کند، اساسا دولت برای بخش دفاعی کشور ارزشی قایل نیست. لذا حرکت رئیس دولت یازدهم و دستور به وزیر دفاع را نه تنها نمی توان حرکتی در راستای مقابله با تحریم های جدید امریکا ارزیابی کرد؛ بلکه می بایست عملی ایذایی در جهت کم کردن فشار داخلی قلمداد نمود. زیرا انتظار آن بود و البته هست، اگر دکتر روحانی واقعاً قصد مقابله با تحریم های امریکا را دارد؛ می بایست به نسخه ی پیچیده شده توسط رهبر فرزانه انقلاب؛ در دستورات 9 گانه ی تایید مشروط برجام عمل کرده؛ و خواستار توقف خروج ذخایر استراتژیک مواد غنی شده –که البته از کشور خارج شد-؛ و یا روند پرکردن قلب راکتور آب سنگین اراک با سیمان شود؛ نه انجام حرکت نمایشی و دستور تسریع در تولید موشک.


برچسب‌ها: روحانی, دستور, وزیر, دفاع, موشک
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم دی ۱۳۹۴ساعت 11:19  توسط احمد.ش  | 

نهم دی؛ و تکرار بی بصیرتی خواص

 

چه بد پاس داشتند سالروز 9 دی را

با آنکه دم از نهم زدند؛ هشتم! ¹

تصور می کنند 9 دی روز است؛ و باید بزرگش داشت

حال آنکه بصیرت است نهم دی

وقتی نباشد

یک روز چوب حراج بر نمایش 40 میلیونی رای ملت می زنی

و یک روز

ویران می کنی صنایع هسته ای را

.

چه فرق بین عملکرد است

هر دو مدعی

ویرانه می خواهند ایران را

.

و هر دو

عاشق برقراری رابطه با کدخدا

.

یکی نماد خود را می کند سبز

و دیگری بیرق ش را  بنفش

گویا این جماعت مخالف استقلال اند

چه منشا آن؛ رای برآمده از صندوق باشد

و یا نشات گرفته از گریز سانتریفیوژ

.

یکی به بهانه تقلب؛ تحریم می آورد

و دیگری نابودی هسته ای را بهانه رفع تحریم!

.

لکن 9 دی نشان داد؛

باید مردانه ایستاد

چه در برابر موسوی باشد

و چه مقابل فریدون

و دوباره بر ویرانه های یازدهم

چرخ هسته ای را حرکت دارد.

 

¹ اشاره به سخنرانی هشتم دی 1394 دکتر حسن فریدون در محضر رهبر فرزانه انقلاب


برچسب‌ها: 9 دی, نهم دی, بصیرت, روحانی, هسته ای
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم دی ۱۳۹۴ساعت 1:51  توسط احمد.ش  | 

به بهانه خروج 11 تن ذخایر اورانیوم غنی شده از ایران

 

شهریاری!؛

شرمنده ایم از شما

شرمنده ایم؛ که پاسدار خوبِ خون تان نبودیم.

و برخی به ظاهر دانشمند

بر یادگار شما چوب حراج زدند

به اسم دروغین صادرات

حال که خود،

به خوبی می دانند

خروج یک مرحله ای؛

صادرات نیست

تاراج است!

.

.

.

 لکن نسل احمدی روشن

قول می دهند

دوباره بر خرابه های هسته ای

خواهند روید

آن روز دیدنی است قیافه ی دو طیف

آنها که بر داشته های ملت چوب حراج زدند

و آنها که بر ویرانه ها رقصیدند

چه فرق می کند در تهران هستند و یا جرشلیم!

بگذار خوش باشند

دشمنان داخلی و خارجی هسته ای

از حسن فریدون گرفته تا

نتانیاهو!

بگذار بر ویرانه ها دست افشانی کنند

لکن اینان از درک صبر علی عاجزند

.

.

.

دوباره خواهیم ساخت

ویرانه های دولت غربگرا را

اندکی صبر

سحر نزدیک است.


برچسب‌ها: ذخایر, اورانیوم, غنی, خروج, ایران
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم دی ۱۳۹۴ساعت 19:41  توسط احمد.ش  | 

عبارت خنده داری بنام؛ ظریف، و تهدید CIA

 

عملکرد جوادِ "جان"؛ کری! و رویکرد غربگرایانه ی او بر کسی پوشیده نیست. تقدیم دو دستی و تعطیلی کامل صنعت هسته ای با شعار رفع تحریم؛ و عدم رفع، در کنار مضاعف شدن تحریم های جدید؛ شاه کلید دیپلماسی خنده، مماشات و عقب نشینی وی می باشد.

در طول دو سال و اندی وزارت "جانِ" جواد؛ بجز نیش های تا بنا گوش باز؛ و زانو زدن مقابل اُمَرا، پاسخ در خور شانی از وی ندیده ایم. لکن هر از گاه، منابع غربی اخباری هدف دار، در راستای قاطعیت مسئول دیپلماسی ایران منتشر می کنند. اخباری که در شبکه های اجتماعی، به عنوان نقطه برتری ظریف؛ دیپلماسی؛ و قلع و قمع دشمن مطرح می شود. لکن هدف اصلی آن تنزل سطح دیپلماسی کجدار و مریضِ دولت یازدهم است.

بر همین مبنا فارین پالیسی ضمن انتشار خبر مذاکرات صلح ژنوِ سوریه؛ از عکس العمل شدید! ظریف مقابل درخواستِ قرار دادن نام سپاه پاسداران در لیست گروههای تروریستی خبر داد: "اختلاف نظر آنقدر بالا گرفت که مذاکرات به چیزی شبیه نزاع دیپلماتیک تبدیل شد."

در این خصوص باید گفت؛ آرزوی هر ایرانی غیرتمند، داشتن وزیر خارجه ای برخوردار از عزت نفس، قاطعیت، بیان پاسخ به هنگام و درخور؛ به حریف است. لکن چنین خصوصیاتی در تضاد کامل با گروه خونی ظریفِ "جان" است. ضمن اینکه قبول این نظر، از شخصی که بنیان دفاعی ایران را توسط یک بمب امریکایی، نابود شده فرض می کند؛ اساسا پذیرفتنی نیست.

عصبانیت وزیر خارجه ی دولت تدبیر و امید را، تنها هنگام حضور در مجلس شورای اسلامی و کمیسیون های آن می توان دید.

اما جالب ترین؛ و البته خنده دار ترین نکته، نوع تهدید  جوادِ "جان" است. فارین پالیسی می گوید: "محمد جواد ظریف دیپلمات ارشد ایران تهدید کرد، اگر سپاه پاسداران انقلاب ایران تروریست اعلام شود، برای تروریستی اعلام شدن سازمان CIA فشار می ‌آورد"!!!

ابتدا یادآور می شود؛ ارزش تهدید، به اعتبار آن نزد حریف است، به عبارتی اگر طرف مقابل تهدید را غیر عملی برآورد کند، نه تنها لفظ بکار برده شده مفهومِ تهدید را ندارد؛ بلکه ملعبه دست حریف جهت تحقیر شما خواهد شد.

بر فرض صحت خبر؛ گویا ظریفِ "جان" کری فراموش کرده، حتی توان فشار به دولت امریکا در راستای وتوی مصوبه "محدودیت سفر شهروندان کشور دوست امریکا به ایران" را ندارد. حال با چه پشتوانه ای ادعایی چنین مضحک طرح می کند؟

اگر حمل را بر وجود چنین توانایی در دستگاه دیپلماسی تدبیر قرار دهیم؛ خوشحال خواهیم شد دکتر به سوالات ساده و پیش پا افتاده ذیل پاسخ دهد. ضمن اینکه قطعا مقصود دکتر از بکار بردن لفظ فشار، تنها اعلام جرم علیه CIA و انتشار بیانیه در مجامع عمومی نیست.

قاعدتا برای فشار بر CIA و قرار دادن نام آن در گروه های تروریستی مقدماتی لازم است. بطور مثال در بخش تحریم مالی CIA؛ آقای دکتر: آیا از شماره حساب های سازمان امنیت مرکزی امریکا مطلع هستید؟

آیا می توانید حساب های مذکور را مسدود و از تبادل اسناد آن جلو گیری کنید؟

آیا کشور های دیگر، ضمن تبعیت از رای شما؛ جلوی انجام تراکنش حساب ها را می گیرند؟

و یا حداقل ایجاد مانع خواهند کرد؟

نیازی به ادامه نیست؛ چرا که توخالی بودن تهدید، از هم اکنون هویدا است.

متاسفانه باید گفت؛ وجه مشترک و تشابه هر دو خبر فعلی و ادعای پرخاش ظریف به موگرینی، -در جریان مذاکرات برجام-؛ عبارتند از؛

پرخاش دکتر ظریف پشت درب های بسته

و منبع خبرِ یگانه ی غربی.

جا دارد وزارت خارجه بجای سکوت و تنزل حیثیت دیپلماسی کشور در قبال اخبار سطح پایینی که تنها برای قهرمان پروری پوشالی در شبکه های اجتماعی کاربرد دارد؛ دست به کار شده و با انتشار صوت، تصویر و یا حداقل مفاد گفتگو، از کیان مسئول دیپلماسی خود دفاع کند.


برچسب‌ها: ظریف, تهدید, سیا, CIA, سپاه
+ نوشته شده در  جمعه چهارم دی ۱۳۹۴ساعت 12:41  توسط احمد.ش  | 

قرآنِ سر نیزه ی جان کری

 

برخی اوقات؛ ماله کشی و ماست مالی تیم مذاکره کننده؛ و البته مصوب و مسبب 14 سال تحریم ملت غیور ایران؛ جناب دکتر روحانی؛ چنان شدت می یابد، گویی نماینده امریکا هستند در دولت جمهوری اسلامی ایران! بحث را از نفوذ هم گذرانده اند؛ این مهره های امریکایی. واقعاً انسان درمانده می شود؛ اینان خود را به نفهمیدن می زنند، یا اساسا شعور ملت را نادیده می انگارند؟

بر پایه نظریه "گوبلز" -رئیس دستگاه تبلیغاتی آلمان نازی: "دروغ هر چه بزرگتر باشد باور آن راحت تر است"- دروغِ بزرگِ "هسته ای، عامل تحریم است" را گفتند و با دروغ بزرگترِ چرخش همزمان چرخ زندگی مردم و سانتریفیوژ؛ ورز¹ ش دادند؛ تا بر مسند دولت یازدهم تکیه زنند.

حرفی نیست؛ لکن امروز گوبلز هم با تعجب نظاره گر استراتژی قطار بی انتهای دروغِ دولت یازدهم است؛ برطرف کردن 100 روزه مشکلات اقتصادی؛ کاهش نرخ دلار؛ شکسته شدن سد تحریم؛ هیچکس از عمل به قانون نباید دلخور شود!؛ عبور از رکود –مشخص نیست منظور عبور از رو کود است (چه حیوانی و چه شیمیایی)، یا عبور از رکود-؛ حل مشکل آب خوردن با رفع تحریم؛ آلودگی ریفرمت (بنزین) پتروشیمی؛ کاهش نقدینگی؛ بسته محرک اقتصادی که تنها شامل حال خودرو سازان می شود و ازدواج، مشکل اصلی جوانان را نادیده می گیرد؛ 100 میلیون دلار ضرر بابت هر روز تاخیر در اجرای برجام؛ در این دولت پسر خاله و پسر عمه نداریم؛ و هزاران موضع غیر واقعی، ولی خوش آب و رنگ، بخش کوچکی از وعده های غیر محقَق و البته غیر عملی دولت است.

اگر بدن لرزان گوبلز از درون قبر، توان سخن با دکتر حسن فریدون را داشت، قطعا لازمه ی خلط ذره ای واقعیت، با انبوه دروغ را، به وی یادآور می شد!

عشق برجام؛ برقراری رابطه با کدخدا؛ و البته امید به گشایش تحریم، قبل از انتخابات اسفند؛ چنان کور و کر شان کرده؛ که نامه بی ارزش وزیر خارجه امریکا را؛ همانند برگِ های قرآنِ بر نیزه ی جنگ صفین می بینند.

قانون صادرهِ در کنگره و امضای اوباما ذیل آن را نادیده می انگارند و دل به وعده سراب ش می بندند.

چرا؟

از آنچه عدم تبلور نتایج ملموسِ کاهش تحریم، قبل از انتخابات اسفند می خوانند؛ واهمه دارند.

می ترسند به قول خودشان؛ تحریم هایی که شکسته شدن سد ش را، دو سال قبل و با آب و تاب بر طبل کوبیدند؛ بازهم پا بر جا بماند؛ و در این انتخابات –که از دید دولتی ها بسیار حیاتی است-؛ وکیل الدوله ها توان ورود به مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری را نیابند.

جالب آنکه حتی سلامتی دانش آموزانِ معصوم را، وجه المصالحه قرار داده و در آلوده ترین روز هفته، و تنها به بهانه استقبال از رئیس دولت در شهر ری؛ مدارس شهر تهران را دایر می کنند.

 

¹ ورز دادن: عمل آوردن؛ پیاپی کاری را انجام دادن؛ ممارست


برچسب‌ها: قرآن, نیزه, کری, ظریف, عراقچی
+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم دی ۱۳۹۴ساعت 13:25  توسط احمد.ش  | 

دلمان هوای غرّش حیدریت را کرده؛ آقا جان

 

آقا جان؛ دلمان لک زده برای عتاب حیدریت؛

شغالان، بیشه را جولانگاه کرده اند؛

از هر سو میلشان هست؛ می تازند؛

زهی خیال باطل، اما؛

هر که نداند، تصورِ تکرار صفین را می کند؛

قرآن سرِ نیزه ی «جان اف کری» را؛ آیت خدا می خوانند؛

ذلت را در پیشگاه ایشان، حد یقفی نیست؛

مانده ام چرا کاپیتولاسیون را بدون اشکال نمی شمارند؛

و امان از سکوت مجلسِ دکتر علی؛

چقدر گفتند؛ به حامیان فتنه و ساکتینِ آن بی اعتماد باشید؛

غیر اهل بصیرت؛ گوشی بدهکار نشد؛

امروز تنها؛

غرّش شیر؛

بیشه را از لوث شغالان پاک می کند؛

چقدر دلمان هوای غرّشِ حیدریت را کرده؛

آقا جان.


برچسب‌ها: آقا, غرش, شغال, جان اف کری, قرآن
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم دی ۱۳۹۴ساعت 19:12  توسط احمد.ش  | 

دیکتاتوری نوین رئیس اعتدال

 

مسبب و البته مصوب اصلی 14 سال تحریم ایران؛ شخصی که می توانست 14 سال پیش، با قبول مسئولیتِ امکان سنجی بمب اتم؛ 14 سال تنگنا را از کشور دور کند؛ امروز پس از 14 سال پا فشاری بر دروغ خود، نه تنها مستقیما مسئولیت عمل خویش را به عهده نگرفت؛ بلکه آن را پیروزی بزرگ اخلاقی، سیاسی و حقوقی نامید. پیروزیی که ننگ عدم تعهدِ به پیمان NPT را، بر پیشانی ملت بزرگ ایران زد.

وی با صحه گذاردن بر گزارش آمانو؛ گزارشی که ایران را متهم به تلاش هماهنگ جهت توسعه یک وسیله انفجار هسته ای، قبل از سال 2003 (1383 مصادف با ریاست حسن روحانی بر شورای عالی امنیت ملی دولت اصلاحات)؛ و تلاشِ غیر هماهنگ، قبل 2009 می کند؛ در واقع قبول کرده که مجموعه ی تحت مدیریتش، با اطلاع او به دنبال بمب اتم رفته است.

اما سوال اصلی این است؛ چرا دکتر روحانی با تاخیر 14 ساله -غیر مستقیم- قبول مسئولیت کرد؟

و چه زمانی می خواهد مسئولیت آنچه طی دو سال گذشته انجام داده را بپذیرد؟

رئیس دولتی؛ که با وعده حل مشکل هسته ای کشور -مشکلی که ساخته ی دست خود اوست- در خرداد 92 به قدرت رسید؛ و طی رقابت انتخاباتی؛ برای منکوب و از دور خارج کردن رقبا، غیور مردانی را که بی اطلاع از واقعیت، پای میز مذاکره، جانانه از حاکمیت کشور دفاع کرده بودند، به بلد نبودن شیوه مذاکراتی متهم؛ و نهایتا با وعده ی خلاف واقعیتِ حلِ 100 روزه مشکلات؛ بر مستند ریاست جمهوری نشست.

آیا رئیس جمهور، از خود پرسیده است، ملت طی 14 سال گذشته، به جهت عدم بیان واقعیت و قبول مسئولیتِ کاری که وی انجام داده؛ چه ها که نکشیده است؟

آیا از خود پرسیده است، اگر رقبای انتخاباتی سال 92؛ همچو وی عمل کرده و بدون انجام رسم مردانگی؛ اهداف جناحی را بر مصالح کشور برتری می دادند؛ و از هر حربه ای برای کسب پیروزی استفاده می نمودند؛ دیگر شخصی بنام حسن فریدون ملقب به شیخ حسن روحانی نمی توانست بر مستند ریاستِ یازدهم تکیه زند؟

ملت خوب می دانند؛ همه این بازی ها تنها شیطنتی به منظور برتری در انتخابات مجلس دهم است.

به راستی؛ آیا ملت می تواند بر شخصی تکیه زند که ثابت کرده امکان تکرار و پرورش دروغ های نه 14 ساله؛ بلکه 14 سال ها را در وجود خود دارد؟

شاید روحانی از بیان چنین سوالاتی واهمه داشت، که در سخنان امروز؛ همدلی و عدم پیگیری انتقادها را با توجه به شروع فاز اجرایی برجام خواستار شد؟

لکن باید به ایشان یادآور شد؛ عقل سلیم، اجازه ی اطمینان به آنها که از بیان واقعیت هراس دارند را، نمی دهد.

این تازه ابتدای راه است، و طبیعتاً مردم خواستار محاکمه ی مسبب 14 سال زجر و بدبختی؛ به منظور زدودن ننگ امکان سنجی بمب اتم از پیشانی خود خواهند شد.


برچسب‌ها: دروغ, روحانی, مسبب, PMD, دیکتاتور
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۴ساعت 23:46  توسط احمد.ش  | 

به لطف دولت روحانی؛ ایران از NPT خارج شد!

 

برگ دیگری از هنر دیپلماسی دولت یازدهم رقم خورد؛ و علی رغم قول عادی سازی پرونده هسته ای ایران تنها از طریق شفافیت و بدون تعلیق؛ همانطور که از سیاق متمایل به غربِ رئیس  جمهور انتظار می رفت، علاوه بر عقب نشینی مقابل دشمن؛ دستورات رهبر فرزانه انقلاب نیز نا دیده گرفته و بارها خطوط قرمز ترسیمیِ ایشان زیر پا گذارده شد.

اما یکی از عجایب روزگار، قبول خروج از پیمان NPT به شیوه و روش رئیس شورای عالی امنیت ملیِ دولت اصلاحات است. پیشنویس قطعنامه شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی، نه تنها پرونده PMD یا همان ابعاد احتمالی نظامی هسته ای ایران را نبست؛ بلکه رسما آن را به ابعاد نظامی تبدیل؛ و مهر تاییدی بر گزارش مغرضانه مدیرکل آژانس زد؛ ضمن اینکه صراحتا عضویت ایران در NPT را نادیده گرفت و چارچوبه ای خاصِ ایران اسلامی ایجاد کرد.

پیشنویس قطعنامه شورای حکام بار دیگر مشخص کرد؛ تقید به خطوط قرمز رهبری توسط دولت روحانی، دروغی بیش نیست و این دولت علی رغم بیان حرف های قشنگ؛ هیچ اعتقاد و التزامی به دستورات رهبری ندارد و تنها در پی ظاهر سازی است؛ امری که در دوران سیاه اصلاحات نیز مسبوق به سابقه بود؛ و رئیس شورای عالی امنیت ملی وقت، دستورات مکتوب رهبر حکیم انقلاب برای شکستن پلمب مراکز هسته ای را نادیده گرفت.

در بند 13 پیشنویس شورای حکام که با مشارکت مذاکره کنندگان دولت یازدهم تدوین شده، آمده است؛ "تصمیم می گیرد بلافاصله پس از وصول گزارش مدیرکل ... دیگر به اجرای موافقتنامه پادمان NPT و مفاد ذی ربط قطعنامه های شورای امنیت در جمهوری اسلامی ایران نخواهد پرداخت و من بعد به یک دستور کار مستقل راجع به اجرای برجام و راستی آزمایی و نظارت در ایران در پرتو قطعنامه 2231 (2015) شورای امنیت سازمان ملل خواهد پرداخت.

 خواستار #محاکمه_مصوبین_PMD هستیم.

 

  • راستی؛ در شب وفات هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت؛ در جوار بارگاه شریف این امام همام؛ دعاگویتان هستم.

برچسب‌ها: خروج, NPT, ایران, روحانی, دروغ
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم آذر ۱۳۹۴ساعت 3:0  توسط احمد.ش  | 

آمانو چگونه دیپلماسی لبخند را به سخره گرفت؟

 

مماشات، اصلی ترین راهکار سیاست خارجی دولت یازدهم جهت نیل به اهداف خویش، علی الخصوص در قبال دول غربی و آژانس بین المللی انرژی اتمی است. با توجه به آزمودن و عدم موفقیتِ چنین مسیری؛ رهبر فرزانه انقلاب علی رغم احترام به رای ملت و باز گذاردن دست منتخب مردم؛ نارضایتی خویش از پیمودن طریق اشتباه را اینگونه عنوان کردند: "با عقب ‌نشینی، با تعلیق غنی سازی، با عقب افتادن کار، با تعطیل کردن بسیاری از کارها مشکل حل نمیشود؛ طرف مقابل دنبال مطلب دیگری است. ... این خطا است اگر خیال کنیم که دعوای آمریکا با ما سرِ قضیّه‌ ی هسته ‌ای است؛ نه، قضیّه ‌ی هسته‌ ای بهانه است."

لکن دکتر روحانی معتقد به آموختن، اصلاح مسیر و عدم تکرار اشتباهات 1382-1384 بود. لذا با وجود نهی شدید رهبری؛ ضمن عبور از خط قرمز؛ و نادیده گرفتن پیش داوری آژانس؛ که اساسا اخبار دریافتی از سرویس های غربی را نه تنها اطلاعات، بلکه در حالت کلان، معتبر (overall, credible) می دانست؛ در تاریخ 29 شهریور 1394 آمانو و معاون وی را به امید واهیِ کسب اطمینان و تایید صلح آمیز بودن برنامه هسته ای، وارد حریم نظامی پارچین کرد.

با این وجود، گزارش مدیرکل آژانس بدون توجه به حقیقت ماجرا و آنچه با چشمان خود در ساختمان مورد ادعا مشاهده کرد، منتشر شد. واقعیت آنست که آمانو، مهر تایید مجددی بر نظر ولی امر مسلمین زد. آقا فرمودند: "با موکول کردن هر اقدامی به گزارش آژانس مخالفیم. ما به آژانس بد بینیم؛ آژانس نشان داده که هم مستقل نیست، هم عادل نیست."

آمانو چشمان خود را در سوله ای به ابعاد تقریبی 500 متر مربع بست؛ لکن بر عکس های ماهواره ای 15 سال پیش، که از مسافت چندصد کیلومتری گرفته شده بود؛ باز کرد. مدیرکل سیلندر مورد ادعا را در پارچین ندید؛ اما از ورای جو تشخیص داد؛ سیلندر ثبت شده در عکس های ماهواره ای سال 2000؛ برای انفجار 70 کیلوگرم مواد منفجره با قدرت بالا مناسب است. آمانو حتی عکس های هوایی ارایه شده از سوی عراقچی را هم، تقلبی دانست !

مدیرکل به چشمانش اعتماد نداشت؛ لکن گزارش سرویس های غربی را چشم خود پنداشت؛ او کارهای عمرانی انجام گرفته توسط ایران را؛ تضعیف کننده توانایی های آژانس جهت راستی آزمایی قلمداد کرده و حتی ادعای انبار مواد شیمیایی جهت تولید مواد منفجره بودنِ سوله مذکور را؛ دروغ برشمرد.

نمی دانم آمانو را برای چه به پارچین راه دادند؟

راه دادند که تدبیر را دروغگو خطاب کند؟

مدیرکل با بازدید از پارچین؛ تنها دیپلماسی لبخند را به سخره گرفت.

لکن امان از به خواب زده ها؛

مذاکره کنندگان، باز هم گزارش آمانو را سفید می دانند.


برچسب‌ها: آمانو, PMD, پارچین, سخره, تدبیر
+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم آذر ۱۳۹۴ساعت 10:29  توسط احمد.ش  | 

دروغی به نام عدم استفاده از PMD در گزارش آژانس

 

سید عباس عراقچی تنها دقایقی پس از ارایه گزارش مغرضانه آژانس بین المللی انرژی اتمی بر صفحه سیمای جمهوری اسلامی ظاهر؛ و گزارش آمانو را گزارشی سفید خواند!

اما یکی از استدلال های جالب عراقچی به منظور سفید جلوه دادن گزارش، چنگ زدن به منطق اشتباهِ عدم استفاده آمانو از لفظ PMD (ابعاد احتمالی نظامی possible military dimensions) در اسناد اخیر آژانس است. وی عقیده دارد پافشاری دیپلمات های دولت تدبیر، آژانس را ناگزیر به عدم استفاده از واژه PMD نمود. و آژانس بجای PMD از واژه PPI (مسایل گذشته و حال past and present outstanding issues) استفاده کرد.

هرچند آژانس در گزارش اخیر خود مجموعا 10 بار از واژه past and present outstanding issues یا همان «مسایل گذشته و حال» استفاده می کند؛ لکن 7 بار لفظ possible military dimensions یا همان «ابعاد احتمالی نظامی» را هم به کار می برد.

لذا با وجودی که آژانس در تیتر و برخی نقاط دیگر، از واژه مسایل گذشته و حال استفاده می کند -البته قابل تحسین است-؛ لکن برخلاف گفته سید عباس عراقچی که معتقد است همانطور که ما خواسته بودیم آژانس از لفظ PMD استفاده نکرده و به آژانس اجازه ندادیم در اسناد اخیر از لفظ PMD استفاده کند؛ آمانو در موارد متعددی عبارت ابعاد احتمالی نظامی را در گزارش اخیر بکار برده است.

یادآور می شود رسانه های زنجیره ای و وابسته به دولت بدون مراجعه به متن گزارش آژانس، طوطی وار گفتار عباس عراقچی را منعکس و تحلیل های فراوانی بر آن نوشتند.


برچسب‌ها: دروغ, عدم, آمانو, PMD, عراقچی
+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم آذر ۱۳۹۴ساعت 22:40  توسط احمد.ش  | 

محوریتِ روانشناسی اطلاعاتی، در گزارش PMD ی آمانو

 

چگونگی نگارش گزارش آمانو، یکی از موضوعات پر اهمیتی است؛ که مورد واکاوی جدی قرار نگرفت. نوشتار ذیل سعی دارد نکات برجسته گزارش را بطور خلاصه واکاوی نماید. موضوعاتی که با استفاده از علم روانشناسیِ اطلاعاتی (جنگ روانی)، جهت سوق تعمدی خواننده به سمت و سوی صحتِ مطالعات ادعایی غرب؛ در گزارش آمانو درج شده است.

یادآور می شود واژه «مطالعات ادعایی» اصطلاحا، به اتهامات واهی گفته می شود که سرویس های اطلاعاتی غرب نظیر MOSAD, CIA و یا MI6 به برنامه هسته ای ایران زده و متاسفانه تیم مذاکره کننده، با پذیرش گزارش آژانس و سفید خواندن آن؛ در واقع «مطالعات ادعایی» را به «مطالعات حقیقی» بدل کرد.

1-متن به گونه ای طراحی شده که نه تنها، اتهام مطالعات ادعایی از ایران سلب نشده و اشتباه بودن آن مورد تاکید قرار نمی گیرد؛ بلکه درستی اتهام مذکور با عبارت «آژانس هیچ نشانه ای پیدا نکرد» و یا «اطلاعات بیشتری از زمان ضمیمه گزارش 2011 دریافت نکرد» مورد تاکید قرار می گیرد.

فی المثل در خصوص یازدهمین مورد مطالعات ادعایی می گوید: "آژانس وجود دو کارگاه در ایران، مورد اشاره در اسناد مطالعات ادعائی در خصوص تلفیق یک وسیله پرتاب موشک را راستی آزمایی نموده ولی اطلاعات دیگری در این زمینه از زمان ضمیمه سال 2011 میلادی دریافت نکرده است."

2-از دیگر نکات فنی نگارش؛ یاد کردن آژانس از مطالعات ادعایی به عنوان اطلاعات است و نه خبر. طبق تعریف؛ اطلاعات، به خبرِ تایید شده و قطعی که صحت و سقم و درستی آن مورد تایید قرار گرفته، اطلاق می گردد. لذا در صورت قرار دادن اطلاعات در کنار واژه «آژانس هیچ نشانه ای پیدا نکرد» به این نتیجه خواهیم رسید؛ که آژانس قرینه ای برای اطلاع مذکور پیدا نکرده؛ و اگر نه، در درستی مطالعات ادعایی شک و شبهه ای وارد نیست.

3-اشاره «محوری» به موضوع «انحرافی» و «حداقلی» به موضوع «اصلی» از دیگر موارد نگارشی آژانس می باشد. آمانو بگونه ای قلم فرسایی کرده، که خواننده ناخودآگاه به سمت و سوی صحتِ مطالعات ادعایی سوق پیدا می کند؛ لذا هرچند در ادامه به کاربرد دوگانه ی تحقیق اشاره می کند، لکن کم اهمیت جلوه دادن هدف ایران، ارزش واقعی عمل نظام را به حداقل ممکن تنزل می دهد. بگونه ای که خواننده ارزشی برای گفتار ایران قایل نمی شود.

4-گزارش آژانس با توصیف موضوعات طرح شده در مطالعات ادعایی، بگونه ای حرکت می کند که در واقع، ذهن خواننده را تسخیر و پذیرش خلاف توصیف آمانو را سخت می کند. نتیجه چنین رویکردی سوق دادن مخاطب، به سمت و سوی هدف دلخواه آژانس می باشد.

بطور مثال شروع موضوع چاشنی های انفجاری مفتولی (سیم پل انفجاری) با عبارت ذیل آغاز می شود: "آژانس ارزیابی می کند که چاشنی های انفجاری(EBW)  توسعه یافته از سوی ایران مشخصاتی مرتبط با یک وسیله انفجاری هسته ای دارند. آژانس تصدیق می کند که استفاده فزاینده ای از چاشنی های EBW برای اهداف غیرنظامی و نظامی متعارف وجود دارد. آژانس همچنین ارزیابی می کند که فنآوری آغازگر چند نقطه ای توسعه یافته از سوی ایران مشخصات مرتبط با یک وسیله انفجاری هسته ای، و همچنین (مرتبط) با تعداد محدودی از کاربردهای جایگزین دارد."

5- گزارش آمانو بگونه ای تنظیم شده که هر خواننده ای مهر تایید پیشاپیش ایران را، بر جای جایِ گزارش آژانس دیده؛ و تمایل و تایید کامل ایران را، از انحراف هسته ای برداشت می کند.

هرچند حضور بلافاصله سید عباس عراقچی در شبکه 6 سیما و عکس العمل سریع در پاسخگویی و حتی تشریح جزء جزء گزارش -اندکی پس از صدور- در کنار قرینه های متعدد دیگر؛ حکایت از صحت بند مذکور دارد.

6-اما بارز ترین مشخصه گزارش آمانو، دو پهلو بودن آن است؛ بگونه ای که تیم مذاکره کننده هسته ای ایران؛ با استدلالِ محوری، به تک جمله یِ آخرین بندِ گزارش آمانو، و صحه گذاردن آژانس بر عدم انحراف مواد هسته ای در ارتباط با ابعاد احتمالی نظامی برنامه هسته ای ایران؛ گزارش آمانو را پیروزی بی نظیر! برای خود می خواند؛ و غرب همراه بوق های رسانه ای خود؛ با استناد به موارد متعدد گزارش آژانس؛ ایران را کشوری دروغگو که بر خلاف NPT در پی تولید بمب اتمی بوده است، معرفی می کنند.

گزارشی که بعدها نیز بر همین سیره قابل اقتباس و بهره برداری منفی علیه ایران اسلامی می باشد.

 

#محاکمه_مصوبین_PMD را خواستاریم.


برچسب‌ها: گزارش, آمانو, PMD, روانشناسی, اطلاعات
+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم آذر ۱۳۹۴ساعت 8:17  توسط احمد.ش  | 

اگر گزارش PMD مثبت است؛ پس چرا مصوبین آن را محاکمه نمی کنید؟

 

اگر سید عباس عراقچی به عنوان عضو ارشد مذاکره کننده هسته ای، معاون وزیر خارجه و نماینده ایران در اجرای برجام؛ گزارش آمانو در خصوص ابعاد نظامی احتمالی پرونده هسته ای ایران را به عنوان گزارشی متعادل و دارای جمعبندی مثبت می داند؛ طبیعیتا دولت نیز با وی هم عقیده است.

اما سوال اصلی این است که؛ در صورت صحیح بودن گزارش، کدامیک از مسئولین وقت به علت عدم رعایت موازین جهانی، و ملاک های بین المللی باعث بروز چالش 13 ساله ایران و آژانس شدند. فراموش نکنیم که چالش مذکور ضررهای هنگفتی به دولت و ملت ایران تحمیل کرد. لذا طبیعی است که دولت یازدهم با مسئولین هسته ای قبل از سال 2003 میلادی -مطابق با 1383 شمسی- که آژانس مدعی است، فعالیتهای هسته ای نظامی در آن مقطع زمانی صورت داده اند، برخورد و ایشان را ضمن محاکمه به دادگاه بین المللی معرفی کند.

کسانی که با خرید سانتریفیوژ های آلوده، ایران را در مظان اتهام غنی سازی 90 درصد قرار داده اند؛ و یا با مدیریت اشتباه در سالهای مذکور؛ حاضر به قبول مسئولیت عملکرد خویش نزد ملت و مجامع بین المللی نشدند؛ هم اکنون باید تاوان مضاعفی پرداخت کنند.

اگر گزارش را قبول دارید؛ مطالبه ملت، محاکمه علنی مقصران است.


برچسب‌ها: محاکمه, عاملان, گزارش, مثبت, عراقچی
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم آذر ۱۳۹۴ساعت 8:24  توسط احمد.ش  | 

مطالب قدیمی‌تر